سامانه خبری تحلیلی امین موحدی

سیاوش آذری - امین موحدی مقابل ساختمان فدرال ۱۲ فوریه2012

2012-02-14T15:48:00.000-08:00

گزارش سیاوش آذری از تظاهرات ۱۲ فوریه ۲۰۱۲ ایرانیان مقابل ساختمان فدرال در لس آنجلس و مصاحبه با امین موحدی روزنامه نگار

تاریکخانه اشباح استکهلم روشن شد

2012-02-10T09:53:00.000-08:00

بدون مقدمه باید عنوان کنم بعد از کنفرانسهای پاریس و لندن واعتراض‌ها نسبت به عدم شفافیت در مورد این کنفرانسها و مبتکران و هزینه کنندگان آن ،اعتراض کنندگان ازجمله اینجانب از،سوی بسیاری از شرکت کنندگان و مدیران اصلی‌آن کنفرانسها موردحمله وهجمه شدیدوغیراخلاقی‌ قرارگرفتیم .

هنوز به یاد دارم که در پاسخ پرسش اینجانب که هزینه این کنفرانسها را چه کسی‌ تامین کرده ،آقای نوری زاده در برنامه سراسر توهین خود علاوه بر توهین به افرادی چون آرش سیگارچی ،فریبا داودی مهاجر ،و اشاره به اینجانب بدون نام بردن از حقیر به دلیل آنچه که ایشان عنوان کردند نمیخواهند بزرگ شوم فرمودند:شما که هستید که از ما منشأ هزینه را میخواهید؟

آنروز نوشتم و خطر را گوشزد کردم گفتم که اگر جلوی این گونه چلبی بازی‌‌ها را نگیریم در یکی‌ از همین کنفرانسها عده‌ ای‌ به نام اپوزیسیون زیر برگه‌ حمله نظامی به ایران را امضا خواهند کرد. و اینک پس از گذشت ماهها از این هشدار دیگر شکی‌ باقی‌ نمانده است که این کنفرانسهاي مخفیانه و سفارشی هدفی‌ جز این ندرند و غرب و اسراییل به دنبال مجوزی برای اینکه در آینده بتوانند نشان دهند که خود ایرانیان از ما خواستند به کشورشان حمله کنیم ،تشکیل میشوند .

عجبا این چه کنفرانس "اتحاد برای دموکراسی " هست که نه معیارهای کنفرانس رادارد ، نه اتحاد و نه دمکراسی را!

این است اتحاد مدّ نظر شما ؟این است دمکراسی مدّ نظر شما؟که همه چیز پشت درهای بسته بر گزار شود؟دموکراسی و اتحاد واژه‌هایی‌ هستند که با پنهانکاری در تضاد ميباشند .جائیکه پنهانکاری باشد ،نه اتحادی شکل می‌گیرد و نه دمکراسی پدید میاید.

این کنفرانس و اتحاد، نه برای دمکراسی بلکه برای اهداف شومی شکل گرفته و اساسا اتحادی درکار نیست و هر آنچه که بوده وهست جمع کردن عده‌ ای‌ جویای شهرت و مقام با تطمیع و وعده و وعید دور یک میز در اتاقی تاریک بوده است .

البته در بین آنها تعدادی بوده اند که ندانسته وارد بازی شده اند و امیدواریم هر چه زودتر حساب خود را از افرادی که سیاست رادستمایه در آمد و بیزینس کرده اند جدا فرمایند.

از فرد سالخورده ای‌ نظیر شهریار آهی سوالی دارم ؛آقای آهی در این مدت عمر خویش خصوصاً در ۳۳ سال گذشته کجا تشریف داشتید و به فکر بر پایی‌ کنفرانس برای اتحاد و دموکراسی این حرفها نبودید؟آیا غیر از این است که شما و امثال شما در این ۳۳ سال که فرزندان ایران زمین غریبانه اما با شجاعت در حال نبرد با رژیم اسلامی بودند ،شما مشغول بیزینس خود بودید؟و اینک که با توجه به شرایط بد اقتصادی آمریکا و اورپا بیزینس ‌های شما تعطیل گشته از فرط بیکاری و برای جایگزینی درآمد دیگری به جای بیزینس‌های تعطیل شده خويش،به کنفرانس بازی و ساخت و پرداخت دستجاتی مجهول الهویه تحت عنوان آلترناتیو و دولت در تبعید همچون دولت مستعجل مدحی بر آمده و آنها را به فروش میرسانید؟شما وشرکا اقتصادي - سياسي شما،بساز بفروش سیاسی بیش نیستید.

بسیار جالب است که در بین افراد حاضر در این کنفرانس به اصطلاح سیاسی، نام یک خبرنگار ورزشی روزنامه خراسان به نام مزدک عبدی پور به چشم میآید !در مورد این فرد میتوانید از پناهندگان ساکن ترکیه اطلاعات بیشتر را دریافت کنید.

آقایان و خانمهای شرکت کننده درچنين کنفرانسهایی ،خطاب من به شماست .اینبار نه طلب منشأ هزینه را می‌کنم و نه مطلبی اضافه ،آنچه که میخواهم بگویم این است :کلاه گشادی بر سرتان رفته است ، جنگی ویرانگر علیه ایران نزدیک و محتوم است و در این میان همه خونهای ریخته شده در آینده و ویرانی ایران به پای شما نوشته خواهد شد ،همانگونه که جنگ عراق و همه آن خونریزی‌ها نه به پای صدام و بوش که به پای چلبی نوشته شد. از تاریک خانه اشباح چیزی جز جنگ و کشتار و فریب در نیامده و نخواهد آمد .

هیچ نامی‌ زیبنده کنفرانسهاي پاریس ،لندن و استکهلم و نظیر آنها در آینده نیست جز تاریکخانه اشباح .

تحت فشار رسانه‌ ای‌ ،گویا نام ۴۴ نفر از اشباح یکی‌ از این این تاریکخانه ‌ها از پرده برون افتاده است .تاریخ در مورد آنها قضاوت خواهد کرد.

اسامی شرکت‌کنندگان در کنفرانس استکهلم

اسامی شرکت کنندگان در نشست اولاف پالمه در تاريخ 15 و 16 بهمن ماه 1390 (4 و 5 فوريه 2012) در سوئد.گزارش بنیاد اولاف پالمه
1 ـ رامين احمدی
2 ـ فريدون احمدی
3 ـ شهريار آهی

4 ـ هوشنگ اسدی
5 ـ جواد اکبرين
6 ـ نوشابه اميری
7 ـ ناصر بليده ای
8 ـ جما بورش
9 ـ ناهيد بهمنی
10 ـ رامين پرهام
11 ـ مهشيد پگاهی
12 ـ ليلی پور زند
13 ـ محمد تهوری
14 ـ آرام حسامی
15 ـ ناهيد حسينی
16 ـ محسن خاتمی
17 ـ جواد خادم
18 ـ مهدی خرازی
19 ـ فرشاد دوستی پور
20 ـ نيما راشدان
21 ـ احمد راًفت
22 ـ محسن سازگارا
23 ـ ماشاالله سليمی
24 ـ گلاله شرفکندی
25 ـ حسن شريعتمداری
26 ـ رضا طالبی
27 ـ شهران طبری
28 ـ مزدک عبدی پور
29 ـ اکبر عطری
30 ـ نادر عصاره
31 ـ خالد عزيزی
32 ـ ميرو علی يار
33 ـ شهلا فريد
34 ـ سعيد قاسمی نژاد
35 ـ ياسين قبيشی (اهوازی)
36 ـ مهر انگيز کار
37 ـ گيتی کاوه
38 ـ بهزاد کريمی
39 ـ مسعود مافان
40 ـ محسن مخملباف
41 ـ مريم معمار صادقی
42 ـ منوچهر مقصود نيا
43 ـ عبدالله مهتدی
44 ـ عليرضا نوری زاده

بهرام مشیری با امین موحدی پیرامون آخرین تحولات ایران

2012-02-07T18:58:00.000-08:00

بهرام مشیری با امین موحدی پیرامون آخرین تحولات ایران

ایست قلبی و مرگ آنی‌ در انتظار جمهوری اسلامی

2012-02-05T22:36:00.000-08:00

امین موحدی:
جمهوری اسلامی شرایط بسیار سختی را سپری می‌کند شرایطی که قبلاً هرگزبا نظیر آن مواجه نبوده است.
افزایش فشارهای بین المللی و داخلی‌، وجود بحران عمیق اقتصادی، وازبين رفتن مشروعیت سیاسی‌ ،جمهوری اسلامی ایران را تالبه پرتگاهی‌ عميق کشانده است.
سر دمداران جمهوری اسلامی از سالها پیش وقوع چنین بحرانی‌ را پیش بینی‌ نموده بودند و بر همین اساس تنها راه برون رفت از چنین بن بستی که منتظر آن بودند را در افزایش فعالیت‌های خود و تلاش برای دستیابی به سلاح هسته ای‌ جستجوميکردند.
سیاستی که کپی‌ برداری از سیاست کره شمالی‌ در مواجهه با بحرانها بوده است.
آنها به خوبی‌ می‌دانستند و می‌دانند که حاکمیتهای توتالیتر به دلیل ماهيت ذاتی خود، دیر یا زود ضمن از دست دادن مشروعیت نسبی سیاسی‌ در داخل و خارج ،ناچار به رو در رویي با مردم در داخل و همچنین با دیگر کشورها در عرصه بین المللی میباشند،لذا وقوع بحرانهای سیاسی‌ و اقتصادی در چنین نظامهایی اجتناب ناپذیر مینماید ،از همین رو در جستجوی راهی‌ برای وادار کردن افکار عمومی‌ خارج در قبال سرکوب و نقض حقوق بشر و فقر و فساد که گریبان مردم داخل کشور را گرفته و میگیرد ، جز تکرار سناریوی کره شمالی‌ در ایران ،راهي پیش رو ندیده و نمی‌بینند.
البته جمهوری اسلامی میرفت که در اجرای سیاست تبديل ايران به کره شمالي با موفقیت همراه شود .آنها به تنها چیزی که نیاز داشتند عنصر زمان بود که با اعلام آمادگی‌ گاه و بیگاه و وعده و وعید‌های غیر عملی‌ به مجامع جهانی‌ ،توانسته بودند آنرا کسب کنند و برای کامل کردن نیّت خویش احتیاج به خرید زمان بیشتری داشتند که اکنون با از دست دادن مشروعیت خویش در خارج ،به نظر میاید جامعه بین الملل با درک شرایط موجود و سياست دفع الوقت رژيم از دادن وقت بیشتر به جمهوری اسلامی خودداری کرده و برگ برنده جمهوری اسلامی را از آنهاگرفته است .
قطع در آمد نفتی‌ ،پایان دوره خرید زمان برای جمهوری اسلامی محسوب ميشود.

آنها که جمهوری اسلامی ایران را با عراق و لیبی‌ مقایسه میکنند و تکرار سناریو عراق و لیبی‌ را در مورد ایران پیش بینی‌ و یا حتي توصیه مینمایند در واقع دچار قیاس مع الفارق شده اند .کشورهای عراق و لیبی‌ با آنکه با بحران مشروعیت داخلی‌ و بین المللی روبرو بودند اما هرگز با بحران عظیم اقتصادی که جمهوری اسلامی اکنون با آن مواجه است روبرو نبوده اند.
جمهوری اسلامی به واسطه قطع کامل شریان حیاتی اش یعنی‌ نفت و همچنین اتخاذ سیاستهای غلط اقتصادی به مرحله ای‌ رسیده که هر لحظه امکان فرو پاشی کامل نظام اقتصادی آن میرود .
ایران را نباید با عراق یا لیبی‌ مقایسه کرد ایران را باید با کره شمالی‌ مقایسه نمود و برای جلوگیری از تبدیل ایران به کره شمالی‌ ، دنبال راهکار بود نه بر اساس تبدیل شدن خامنه ای‌ به صدام یا قذافی.

قطع کامل صادرات نفتی‌ جمهوری اسلامی و یا حتا ۵۰ در صد آن به معنای فلج شدن کامل جمهوری اسلامی در پیگیری بلند پروازی‌های هسته اي آن رژيم میباشد لذا بر همین اساس است که جمهوری اسلامی ناامید از امکان خرید زمان بیشتر،با شتاب دادن به فعاليتهاي هسته اي خود و عدم نمايش نرمش در اينباره ،در پی‌ آن است که قبل از فلج شدن و انسداد کامل شریان حیاتی‌ خود ،پروژه هسته ای‌ خود را تکمیل نماید تاوارد مرحله ای‌ شود که به نام مدل کره شمالی‌ معروف شده است .در این مدل ،جمهوری اسلامی قادر خواهد بود که خود را از زیر فشار‌های کنونی خارج نموده و جهان آزاد را در قبال نقض حقوق بشر و فقر و فساد در داخل کشور وادار به سکوت نماید و یا اینکه اقدامات جامعه بین الملل را تا حد اقدماتی تبلیغاتی و غیر موثر تنزل دهد .

جمهوری اسلامی عنصر زمان را از دست داده و درتلاش براي يافتن جایگزینی برای آن گزینه هايي پيش رو ميبيند که اولين آن، سرعت بخشیدن به فعالیت‌های هسیته ای‌ و گزینه دیگر تهدید به بستن تنگه هرمز در صورت قطع صادرات نفت خود میباشد .
تهدید بستن تنگه هرمز را هرگز نباید با توانایی يا عدم توانايي رژيم برای بستن آن تنگه اشتباه گرفت .اگر چه ممکن جمهوری اسلامی است در نهایت توان اجرای کامل این تهدید را نداشته باشد اما در هر صورت گزینه ايست مدّ نظر آنها و حتا اقدام ناموفق برای اینکار میتواند ضربه ای‌ شدید بر امنیت صادرات نفت و انرژی در این آبراه مهم و استراتژیک وارد نماید

.بنابراين موضوع فقط در حد تهدید تلقی‌ نميشود و همانگونه که غرب آنرا جدی گرفته است بایدآنرا جدی گرفت چرا که جمهوری اسلامی ایجاد شرایط جنگی را به شرایط غیر قابل تحمل دوران تحریم‌های گسترده نفتی‌ و بانکی ترجیح میدهد زيرا شرایط جنگی این امکان را به جمهوری اسلامی خواهدداد که حد اقل در بعد داخلی‌ برای کسب حمایت و مشروعیت از دست رفته خود از اين موضوع بهره برداری نموده و در بعد خارجی‌ نیز با نا امن کردن منطقه،قسمتي از فشار‌های وارده بر خود رابه کشورهای دیگر از جمله کشور‌های حاشیه خلیج فارس منتقل نماید .
جمهوری اسلامی برای رسیدن به مدل کره شمالی‌ به زمان نیاز داشت و در آمد نفتی‌ ،اینک در حال از دست دادن هردو آنها میباشد لذا طی‌ روز‌ها و ماه‌های آینده برای تغییر این معادله دست به اقداماتی خواهد زد که تهدید و تحریک کشورهای دیگر و امنیت خلیج فارس میتواند یکی‌ از آن اقدامات باشد .تغییر معادله به هر شکل ،مدّ نظر جمهوری اسلامی خواهد بود حتا اگر این تغییر در مسیر جنگ نیز قرارداشته باشد .
با تداوم روند تنگ شدن حلقه تحریم‌ها ، فرو پاشی کامل نظام اقتصادی و بروز اعتراضات مردمی اجتناب ناپزیر مينمايد. این اعتراضات ممکن است با عصیانهای موضعی و محدود آغاز شود اما به سرعت فراگیر و گسترده خواهد شد به شکلی‌ که میتوان پیش بینی‌ کرد فاصله آغاز اولین اعتراض تا سراسری شدن آن شايدبه کمتر از۲۴ ساعت هم نکشد .
جمهوری اسلامی نیک‌ می‌داند که با در نظر گرفتن شرایط داخلی‌ و افزایش فشار‌های بین المللی ،مرگی ناگهانی در انتظارش میباشد ،این مرگ با ایست قلب تپنده رژیم اسلامی یعنی‌ درآمد سرشار نفتی‌ آغاز خواهد شد لذا رژيم ترجیح میدهد قبل ازوقوع اين اتفاق محتوم و مرگ آنی‌ خود ،نحوه مرگ خود راخود انتخاب نماید یا حد اقل مرگ فرسایشی مثلادر یک مقابله نظامی را به مرگ آنی ترجیح میدهد .
جامعه بین الملل نیز با درک شرایط حاکم بر جمهوری اسلامی تا آنجا که امکان دارد از مقابله نظامی با اين بیمار رو به موت که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد پرهیز خواهد کرد تا بیمار ، خود از پای در آید ،اما در صورتی‌ که قبل از پایان عمر جمهوری اسلامی ،امکان دستیابی اش به سلاح هسته ای‌ متصور باشد ، و شلیک تحریم‌های بین المللی بر قلب رژیم (نفت) به موقع و یا کاملأ اين قلب را از حرکت باز ندارد ،این غرب خواهد بود که حتا بدون اجماع جهانی‌ اقدام به شلیک تیر خلاص در مغز جمهوری اسلامی خواهد نمود

از ظهور در ماه تا سقوط مقوایی خمینی

2012-02-02T21:56:00.001-08:00

امین موحدی:

در یک شب مهتابی عده‌ای‌ دور هم جمع شده بودند و با دست خود ماه را نشان میدادند؛
حاج آقا میبینی‌ آقا توی ماهه! آره می بینم ...
همهمه ای‌ بر پا بود .من به همراه مادرم به ماه خیره شدیم اما چیزی غیر از نور آبی‌ همیشگی‌ ماه ،آنجا نبود .
در دنیای کودکی خود از آنچه که دیگران می دیدند ومن قادر به دیدن آن نبودم دچار عصبانیت بچگانه ای‌ شده و از مادرم خواستم تا آقا ! را در ماه نشانم دهد.
مادرم گفت : آقا یا خانمی آنجا نیست ،اما این جمله را خیلی‌ آهسته گفت تا دیگران نشنوند و در حالیکه سعی‌ میکرد به سرعت از آن محل دور شویم ، ادامه داد :مردم آنچه را که میخواهند، می‌بینند نه آنچه را که باید ببینند.

آن‌روز من،نه از آنچه که مردم درباره اش صحبت میکردند سر در آوردم و نه از آنچه که مادرم به من گفت و همین بر شدت ناراحتی‌ و عصبانیتم افزود که چرا یکی‌ به من نمی‌گوید دلیل ندیدن آقا در ماه توسط من چیست؟ و همچنین معنی حرفهای مادرم ؟ آن‌ آقا کی‌ بود؟چطوری رفته بود توی ماه و صدها سوال بدون جواب که باعث شد آنشب تا صبح در جستجوی "آقایی در ماه" خواب ماه را ببینم.
نه آنشب در بیداری و خواب و نه تا ، به امروز که نزدیک به سی و چهار سال از آنشب می‌گذرد، عکس هیچ آقايی رادر ماه ندیدم جز عکس "نیل آرمسترانگ" اولین انسانی‌ که به عنوان فضانورد پای در کره ماه نهاد ،البته عکس و تصویرآرمسترانگ در ماه رانيز بشکلی‌ دیده‌ا‌م که صورتش زیر یک کلاه مخصوص مخفی‌ بود .در واقع در تمام عمرم ،هرگزصورت هیچ آقایی را در ماه ندیده ام.
مردی را که صحبت از ظهورش در ماه بود ، طی‌ سالها حکومت بر کشوری به نام ایران ،هزاران نفررا به جوخه‌های مرگ سپرد وهزاران نفر را محبوس وشکنجه نمود .صدها هزار نفر ،طي جنگی که در زمان وی اتفاق افتاد جانشان را از دست دادند و صدها هزار نفر معلول و میلیونها نفر به شکل مستقیم یا غیر مستقیم دچار زیانهای مادّی و معنوی جبران ناپذيري گشتند .
آن آقای در ماه که همه دیدند آنجا نبود اما گفتند آنجا بود! یکی‌ از مستبد‌ترین نظامها را در اواسط نیمه دوم قرن بیست بنا نهاد، استبدادي که ادامه آن به قرن بیست و یک نیز رسیده است.
اما پس از گذشت کمتر از سی و چهار سال ،ناگهان آن آقای مستبد از ماه به زیر آمد و تبدیل به مقوایی گشت که بنا به خاصیت مقوا، سرنوشتی جز لوله شدن و افتادن در زباله دان ،انتظار وي را نميکشد.
و تاریخ یعنی‌ این .و سی سال وچهل سال در تاریخ، مدت زیادی محسوب نمی‌شود .و خمینی اولین مستبدی نبود که لوله شدو آخرینش نیز نخواهد بود.
در کمتر از سی و چهار سال ،حتا باورمند‌ترین افراد به خمینی دریافتند که هرگز نبایدتصویر خمینی را در ماه جستجو و خمینی را ،روح خود عنوان مینمودند بلکه وی همان مقوای بی روحی‌ بود که روز ۱۲ بهمن ۱۳۹۰ به چشم خود دیده و با روح خود لمس کردند وجایگاه اصلی‌ تصویر وی ،روي همان مقوایی بود که چون خود وی، روح نداشت.
خمینی از ماه برگشته بود اما نه با آپولو و سفینه فضایی ،بلکه با هواپیماپی که پرواز نکرده فرود آمده بود! و زمانيکه از هواپیما پایین آمد همگان دیدند که خمینی ، کاغذ و مقوایی بیش نبود.
بت شکن ، خود بتی مقوايي بود و دیگر هیچ.

آذربایجان به دو پیمان خود افتخار می‌کند

2012-01-22T21:53:00.000-08:00

پیمان پاکمهروپیمان عارف دوایرانی آذری زبان واز خطه قهرمان آذربایجان ،دردو جبهه‌ میجنگند وهردو به عنوان فرزندان خلف ستارخان و بابک خرم دین مایه افتخارسر،سبزوطن هستند.

فرزندان دلاورآذربایجان،هم درجبهه‌ دفاع ازتمامیت ارضی میهنشان ایران ،وهم درنبرد با استبداد اسلامی حاکم برایران درکارزاری مدنی ،هرآنچه که داشته اند و دارند در طبق اخلاص نهاده اند .

نه شلاق و نه زندان و نه هجمه‌های ناجوانمردانه دشمنان تمامیت ارضی ایران ،هیچکدام مانع آن نشده اند که "پیمان‌های آذربایجان "از سر پیمان خویش در نبرد با ظلم و پاسداری از تمامیت ارضی ایران صرفنظرکنند.

آنها به تبعیت ازبابک خرمدین و ستار خان و باقر خان ،بر سر پیمانی که با مام میهن بسته اند وفادارند و ایران به آنها افتخار می‌کند و آذربایجان و آذربایجانی به دلیل داشتن چنین فرزندان میهن پرستی‌ به خود می‌بالد.
پس از احضار و دستگیری‌های مداوم و وارد کردن ضربات شلاق بر پیکر پیمان عارف اینک نوبت به پیمان دیگری از آذربایجان رسیده است.
پیمان پاکمهر روزنامه نگار و دیدبان حقوق بشر و عضو فدراسیون بین المللی روزنامه نگاران ،روز سه‌ شنبه ۱۷ ژانويه در تبریز بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل گردید .

پیمان پاکمهر به واسطه فعالیت‌های حقوق بشری برای وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی کاملأ شناخته شده بود .سایت تبریز نیوز به مدیریت ایشان ،یکی‌ از منابع خبری قابل اعتماد رسانه‌‌های دیداری و شنیداری بود که توسط رژیم فیلتر و تعطیل شده بود .

پیمان پاکمهر به دلیل فعالیت‌های خبری و حقوق بشری خویش نه تنها از سوی رژیم اسلامی مورد حمله قرار گرفته و می‌گیرد بلکه مغضوب تجزیه طلبان انگشت شمار خارج نشینی نيز هست که انتظار داشتند پیمان پاکمهر در اخبار خود حقایق را به سود آنها وارونه جلوه دهد ،اما پیمان پاکمهر بر سر پیمان پاک خویش ،حرمت قلم را هرگز به چنین پلشتی و زشتی‌هایی‌ نیآلود .

میتوانید گوشهٔ‌های کوچکی از سوابق کاری و کارنامه این روزنامه نگار جسور و شرافتمند تبریزی را در سایت تبریز نیوز ملاحظه فرمائید.

http://www.tabriznews.com/

امین موحدی

دولت آمریکا باید در قبال امنيت پناهندگان ایرانی در خاک خود پاسخگو باشد

2012-01-17T20:51:00.000-08:00

امین موحدی:
طی‌ روزهای گذشته شاهد مرگ دو پناهنده سیاسی ایرانی در آمریکا بودیم .
اولین مرگ مربوط میشود به یکی‌ از مجروحان جنبش سبز که پس از مجروح شدن با گلوله از ناحیه سر ،موفق به خروج از ایران شده و پس از ماه‌ها اقامت در شهر نیده ترکیه ،به عنوان پناهنده وارد خاک ایالات متحده آمریکا گرديده بود .
وی علیرضا صبوری نام دارد که در شهر بوستون آمریکا دچار عارضه مغزی شده و جان خویش را از دست داد. هنوز علت دقيق مرگ علیرضا صبوری اعلام نشده است و مشخص نیست که مرگ وي بر اثر عوارض ناشی‌ از مجروحیت وی بوده یا اینکه دلیلی‌ خارجی‌ موجب تشدید بیماری و در نهایت مرگ وي شده است ؟ امکان توطئه ای‌ در نزدیک کردن علیرضا صبوری به مرگ نميتواند مطرح نباشد.
چگونه است که علیرضا صبوری با جراحات به مراتب شدیدتر و شرایط به مراتب وخیم و نامناسبتر در شهر کوچکی در ترکیه نمی میرد و در خاک آمریکا با اینهمه امکانات پزشکی‌ ،جان خود رااز دست میدهد ؟در هر دو صورت توطئه یا مرگ ناشی‌ از عوارض صدمات مغزی به وی ،دولت آمریکا مسئولیت حفظ جان این پناهنده را بر عهده داشته و در اینمورد باید پاسخ دهد که چه سازمان یا ارگانی‌ مسئول ارائه خدمات پزشکی‌ به این پناهنده مجروح ایرانی بوده و دولت آمریکا در حفظ جان وی تا چه حد تلاش کرده است ؟

دولت آمریکا میتواند در مرگ علیرضا صبوری نقش غیر مستقیم نيزداشته باشد ،به نحوی که علیرضا به دلیل اقتصادی و پزشکی‌ تحت فشار بوده باشد .فشار‌های رایجی که بیشتر پناهندگان با آن دست به گریبان هستند و علیرضا ،توان تحمل آنها را نداشته است.اختصاص فقط ۸ ماه بیمه‌ درمانی و مبلغ ناچیزی در حدود سیصد دلار در ماه برای پناهندگان سیاسی و مجبور کردن آنها به انجام کارهای سنگین ،نقض کنوانسیون ژنو و پروتکل‌های بین المللی در مورد حقوق سیاسی ،اقتصادی و اجتماعی پناهندگان سیاسی میباشد .
پناهنده سیاسی تعریف خاص خود را دارد .یک پناهنده سیاسی ،مهاجر جویای کار نیست که برای کسب در آمد به آمریکا آمده باشد .یک پناهنده سیاسی هرگز نباید به عنوان نیروی کار ارزان از طرف کشور پذیرای وی تلقی‌ شود.
پناهنده سیاسی کسی‌ است که بر اثر آزار دولت متبوع خود و پس از تحمل زندان و شکنجه از کشور خارج و پناهنده میشود و بسیاری از آنها دچار صدمات جسمی‌ و روحی‌ شدیدي گشته و از انجام کارهای روزانه خود نیز عاجز اند.
محروم کردن اینگونه پناهندگان از بیمه‌ درمانی و واداشتن آنها به انجام کارهای سنگین، نقض تمامی معاهدات بین المللی میباشد.

پناهنده ناتوان، برای امرار معاش مجبور به کار میشود و اگر کار نکند عملا بدون هیچگونه در آمدوبيمه درماني در معرض بی خانمانی ،گرسنگی و بيماري ومرگ قرار می‌گیرد.

البته شاید کسانی‌ ادعا کنند که از سوی دولت آمریکا به چنین افرادي حقوق "ناتوانی‌ "پرداخت میشود .در پاسخ به این ادعا باید گفت که اولا این قانون، همه آمریکایی‌ها را شامل میشود و حقوق ویژه ای‌ برای پناهندگان محسوب نمی‌شود،

در ثاني این پروسه آنقدر طولانی و دارای تشریفات اداری زیادی میباشد که حتي خود آمریکایی‌ها نیز از طی‌ چنین پروسه ای‌ عاجز هستند وعملا امکان اقدام و انتظار برای پناهنده ای‌ که زبان انگلیسی‌ هم نمی‌داند و با تشریفات اداری آشنا نیست تقریباً صفر میشود.
دومین مرگ،مرگ دلخراش و ترورگلاره باقرزاده، دانشجوی ایرانی رشته پزشکی واز فعالان حقوق زنان ایرانی در شهر هيوستون آمريکا می‌باشد که به ضرب گلوله جان خویش را از دست داد .پلیس هیوستون جسد گلاره باقرزاده، دانشجوی ایرانی را حدود نیمه شب دوشنبه، پشت فرمان اتومبیلش در یک منطقه ثروتمندنشین شهر هیوستون پیدا کرد.
مرگ این دو پناهنده ایرانی در کمتر از یک هفته در خاک آمریکا ،لزوم پرداختن به موضوع پناهندگان در آمریکا را بیش از پیش نشان میدهد و امیدواریم صاحبان قلم و تریبون در طرح پرسش در زمینه میزان پایبندی دولت آمریکا به کنوانسیون‌های بین المللی در قبال پناهندگان ،بدون مصلحت اندیشی‌ و به روشنی از دولت آمریکا سوال نمایند.
دولت آمریکا ،یا می‌باید پایبندی خود به کنوانسیون ژنو و کنوانسیونهای بین المللی را در قبال رعایت حقوق پناهندگان و حفظ جان آنها بشکل عملي ثابت نماید و یا از پذیرش پناهنده خود داری ورزد.

کجایند مدعیان سیاسی و حقوق بشری ایرانی در خارج ازکشور؟

2012-01-14T20:17:00.000-08:00

علیرضا صبوری که در جریان وقایع بعد از انتخابات ،از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار گرفته و پس از بهبودی نسبی‌ از کشور خارج و به عنوان پناهنده در آمریکا به سر میبرد ،در تاریخ ۲۶ دی‌ ماه و در شهر بوستون آمریکا در تنهايي جان باخت.

برای علیرضا صبوری و صبوری‌هایی‌ مینویسم که دوران سخت پناهندگی را میگذرانند و بسیاری از آنها در تنهایی‌ خویش جان میدهند و سخنی از آنها در میان نیست .

من از پناهنده گانی صحبت نمیکنم که پس از درگيريهاي جناحي داخل حاکميت ،با میلیونها دلار پول از ایران به آمریکا یا اورپا آمده اند .

من از پناهنده گانی صحبت می‌کنم که پس از سال‌ها مبارزه و تحمل آسیب‌های جسمی‌ و روحی‌ فراوان از کشور خارج شده اند و حتا سلامشان نیز پاسخ داده نمی‌شود.

آنها که در مرگ کسانی‌ چون ندا آقا سلطان و....ودر فراق زندانيان سياسي، در وب سایت‌ها و رسانه‌‌های دیداری و شنیداری مویه میکنند و میکردند ،و افسوس میخوردند و میخورند که به دلیل دوری از آنها ،نتوانسته اند کمکی‌ به آنها بکنند ،بغل گوش خودشان "صبوری" می‌میرد!

آنها که حتا در سوگ ترور یک پاسدار ،که دانشمند هسته ای اش !می‌نامند و معلوم نیست که خود رژیم کشته است یا بیگانگان ،بیانيه های مرثیه گونه میسرایند و "تسلیت مفت" صادر میفرمایند ،چگونه است که در مرگ غريبانه این پناهنده ایرانی، قفل بر زبان زده اند ؟میدانید چرا؟ چون این تسلیت ،مفت نخواهد بود و هر آنکه تسلیت بگوید ممکن است پناهده ای‌ از وی بخواهد در زمان حیات پناهنده گان به داد آنها برسند نه در سوگ آنها مرثیه سرایند.

چرا آنها که مسئولیت مرگ یک پاسدار رابر عهده آمریکا میاندازند ،در خصوص مرگ این پناهنده دولت آمریکا را مسئول نمی‌دانند ؟آیا غیر از این است که دولت آمریکامسئول حفظ جان پناهندگان ساکن در آمريکا،خصوصاً پناهندگان بیمار میباشد؟

مسئولیت مرگ اینچنینی این پناهنده و هر پناهنده دیگری در آینده ،در وهله اول متوجه خود ما ایرانیان می‌باشد که برای پوشش پناهندگان اینچنینی عملا هیچ کاری نمی‌کنیم و در وهله دوم بر عهده دولتی است که آنها را به عنوان پناهنده می‌پذیرد.

برای عدم تکرار این تراژدی ،و پایان دادن به زندگی‌ تراژیک صبوری‌ها ،باید آستینها را بالا زد و به شکل گسترده ،علاوه بر ایجاد حق برای آنها ،از حقشان نیز دفاع نمود.

خانم مسیح علی نژاد؛ مباحثه را با مصاحبه اشتباه نگیرید

2012-01-11T20:48:00.000-08:00

امین موحدی:
اولین اصل روز نامه نگاری ،بی‌طرفی روز نامه نگار و عدم وابستگی حزبی وی به طیف‌های سیاسی میباشد .یک روزنامه نگار برای آنکه منصفانه بنویسد و گزارش داده يا مصاحبه کند، میبایست بیطرف باشد لذا خانم مسیح علی نژاد ،زمانی‌ میتوانند به عنوان روز نامه نگار، شخصیتی‌ را به چالش بکشند که خود بیطرف باشند .آنچه که ميان ایشان با آقای رضا پهلوی صورت گرفت ،نه مصاحبه یک روزنامه نگار بایک فرد سیاسی بلکه بحث سیاسی دو فرد بود،دو فردي که از مواضع خویش دفاع میکردند لذا بحث سیاسی خانم علینژاد با آقای رضا پهلوی نه یک مصاحبه بلکه تنها یک مباحثه سیاسی بود که به شکل عمومی‌ در معرض دید افکار عمومی‌ قرار گرفت.
من به استناد همین بحث خانم علی نژاد با آقای رضا پهلوی و صراحتا و بدون تعارف، خانم علینژادرا خطاب قرار ميدهم :
خانم مسيح علي نژادشما روزنامه نگار نيستيد چون بيطرف نيستيد.
خانم علی نژاد نه تنها شما؛ بلکه همه ارگانهای رسمی‌ بنگاه‌ها و طیف‌های سیاسی و نویسندگان آنها نه روزنامه هستند و نه روز نامه نگار .
امااينگونه روزنامه نگاري به سبک فعاليت سياسي !چگونه به غلط مصطلح گرديد و مصداق هايش جاي بحث دارد.
يکي از مواردي که در شرایط کنونی کشور ما بايد مور توجه قرار گيرد، آن‌چيزي است که بعد از انقلاب خصوصا در دوران اصلاحات وبعد از آن تا به اکنون رواج و گسترش يافته، استفاده از واژگان روزنامه و روزنامه‌نگار در مورد ارگان‌هاي رسمي بنگاه‌هاي خصوصي [و کارکنان‌شان] به نام روزنامه و روزنامه‌نگار بوده است که مطابق اصول و اخلاق حرفه‌ای نه می‌توانند روزنامه باشند و نه روزنامه‌نگار .

هر بنگاه سياسي-اقتصادی و اجتماعی داراي بولتن داخلي و ارگان رسمي برای خود بوده که در آنها به تبیین و تبليغ بنگاه‌های مربوطه پرداخته مي‌شود، اما متاسفانه با توجه به شکل نظارتی متاثر از قدرت سیاسی در عرصه مطبوعات کشور ما این ارگان‌های داخلی‌ توانسته‌اند مجوز دریافت و نشر به نام روزنامه را بگیرند و نویسندگان آنها به عنوان روز‌نامه‌نگارمعرفی شوند.

توجه داشته باشیم به طور مثال در عرصه اقتصاد آنچه که می‌تواند نام روزنامه و روز‌نامه‌نگار اقتصادی به خود بگیرد آنها هستند که به طور بی‌طرفانه و واقعه‌بینانه به تحلیل و تفسير مسائل اقتصادی واخبار پيرامون اقتصاد بپردازند و ارگان‌های رسمی‌ بنگاه‌های اقتصادی که برای کسب سود بیشتر به تبلیغ بنگاه خود مي‌پردازند هرگز نمی‌توانند روزنامه اقتصادی لقب بگيرند و نویسندگان آنها نیز روز‌نامه‌نگاراقتصادي نخواهند بود چرا که آن ارگان‌هاي خصوصي فقط در جهت منافع خویش شکل گرفته و حرکت می‌کنند و این با روح روز نامه‌نگاری در تضاد آشکار است. بايد مد نظر داشت که تفسير و دادن آگاهي با آگهي تبليغاتي متفاوت مي‌باشد و يک اگهي و آگهي پرداز تبليغاتي نمي‌توانند منابع درست و قابل اطميناني براي کسب آگاهي و خبر درست بحساب آيند.

باز هم یاد مرحوم علامه دهخدا افتادم که اعتقاد داشت مشکل جامعه ما در عدم شناخت و به کارگیری درست واژگان می‌باشد و برای رفع اين مشکل اساسي علامه تمام زندگی‌ خود را صرف تهیه لغت‌نامه معروف خود تحت عنوان لغات‌نامه دهخدا نمود.

در عرصه سیاست اوضاع استفاده از غلط‌های مصطلح وخیم‌تر از دیگر عرصه‌هاست، کافی است به نام تعدادی از روز نامه‌های چند سال اخیر توجه کنیم بطور مثال روز نامه مشارکت بعنوان ارگان رسمی‌ حزب مشارکت یا روزنامه اعتماد ملی‌ ارگان رسمی‌ حزب اعتماد ملی‌ و یا شرق و خرداد که متعلق به طیف‌هاي دیگری از اصلاح‌طلبان بودند و هستند. همچنین روزنامه‌های دولتی نظیر کیهان، همشهری، ایران، جام جم و الی‌ آخر که هر کدام متعلق به بخش‌های مختلف جناح حاکم می‌باشند.

آیا می‌توان کیهان و شریعتمداری را روزنامه و روزنامه‌نگار ندانست و در مقابل مثلا مشارکت و محمد رضا خاتمی را دانست؟ آنها فارغ از نوع نگرش سياسي چه فرقی‌ باهم دارند؟ نه اينکه هر کدام در پی‌ تبلیغ عقاید سازماني خویش هستند؟ و هر کدام به بازتاب پیرامون عقاید سیاسي خود مي‌پردازند؟

کدامیک از همین روز نامه‌های اصلاح‌طلب، چه قبل از احمدی‌نژاد و چه بعد از به روی کار آمدن او به‌طور مثال در حوزه حقوق بشر از زندانیان سياسي دیگر طیف‌های سیاسی غير اصلاح‌طلب سخن گفته‌اند؟ غیر از آن تعداد افرادی که وابسته به جریان اصلاح طلبی بودند از حقوق کدام فرد مستقل سیاسی یا دیگر جریان‌های سیاسی دفاع کرده‌اند؟ آیا عملکرد این به اصطلاح روزنامه‌ها با عملکرد ارگان‌های رسمی‌ یک بنگاه خصوصی چه فرقی‌ دارد؟

بار ديگر تکرار و تاکيد مي‌کنم يک روزنامه و روزنامه‌نگار زماني که خود را متعلق به يک جريان خاص سياسي دانست ديگر هرگز نخواهد توانست به رسالت روزنامه‌نگاري خود عمل نمايد و تلاشش براي رعايت بي‌طرفي درتفسير و انعکاس صحيح اخبار بي‌نتيجه خواهد بود.

يک روزنامه‌نگار مي‌تواند عقيده سياسي خاصي داشته باشد اما نمي‌تواند در خدمت يک جريان خاص سياسي قرار گيرد که اگر چنين شود نمي‌تواند اصل بي‌طرفي در حرفه روزنامه‌نگاري را رعايت نمايد وبا توجه به آنکه بي‌طرفي در انعکاس وقايع اساسي‌ترين اصل حرفه روزنامه‌نگاري مي‌باشد آنکه اين فاکتور را نداشته باشد تبديل به بيانيه‌نگار خواهد شد نه روزنا‌مه‌نگار.

کار روزنامه‌نگار چيزي شبيه نوشتن تاريخ است. همان قدر که يک مورخ واقعي و قابل اعتماد مورخ بي‌طرفي است که علي‌رغم علاقه‌اش به يک شخصيت تاريخي خاص در بيان حقايق ترديد نکرده وحقايق را در مورد شخصيت مورد علاقه خويش چه خوب و چه بد مي‌نويسد، يک روزنامه‌نگار واقعي نيز بايد امانت‌دار حقايقي باشد که بعدها نام تاريخ بر آنها گذاشته خواهد شد. درعصر کنوني روزنامه‌نگار، وظيفه نوشتن تاريخ را نيز بر عهده دارد.
يک روزنامه‌نگار در مسائل سیاسی بايد بيطرف باشد البته من اصل لزوم بي‌طرفي روزنامه‌نگاردر عرصه سياست را به سایر حوزه‌ها همچون اقتصاد و جامعه نیز تعمیم می‌دهم.

آیا رهبری انقلاب سبز با رضا پهلوی خواهد بود؟

2012-01-08T20:28:00.000-08:00

امین موحدی:

اینکه جنبش سبز یک حرکت پر قدرت در عرصه سیاسی ایران بود ،شکی‌ در آن نیست اما نبود رهبری قاطع و شفاف و متجانس با مطالبات مردم و جنبش سبز باعث گردید تااین جنبش ،توازنی بین حرکات و مطالبات مردم با کادر رهبری نداشته باشد و قبل از آنکه سرکوب‌ها کارگر افتد ، اصطکاک صداهای موجود در جنبش با یکدیگر بدون وجودهماهنگ کننده ای‌ درميان، موجبات فرسايش جنبش رافراهم آورد .

شاید این سوال پیش آید که مگر جنبش سبز رهبر یا رهبرانی داشت که در اینجا صحبت از کادر رهبری میشود؟در پاسخ باید عنوان نمود ؛ این درست که آقایان موسوی و کروبی هرگز خود رارهبر،عنوان نکردند اما جنبش سبز با شعار "رای من کو"یی شروع گردید که مردم آن رای‌ها را به نام موسوی و کروبی به صندوق‌ها ریخته بودند .بنا بر این موسوی و کروبی بعنوان یک طرف ذی‌ نفع این جنبش در شکل گیری آن نقش به سزایی ایفا نمودند و در واقع از دید افکار عمومی‌ آنها رهبران جنبش سبز در آن مقطع به شمار می‌رفتند .

وقتی‌ از عدم تجانس صحبت می‌کنیم باید روشن کنیم که تجانس مورد بحث چه باید می‌بود و مطالبات جنبش و رهبریت جنبش از چه نظر،دچار عدم تجانس گرديدند ؟بهمين منظور، جنبش را در انواع آن تعریف می‌کنیم تا نقطه تفاوت وعدم تجانس وتناسب رهبران با مردم راشناسايي کنیم.

در تعریف جنبش ،از دو نوع جنبش نام برده میشود :۱جنبش دگرگون ساز ۲- جنبش اصلاحی‌.

جنبش دگرگون ساز یکی از انواع جنبش‌های اجتماعی است که هدف آن دگرگونی فراگیر در جامعه است. تغییراتی که اعضای این جنبش‌ها در پی آن هستند، دگرگونی‌های سریع و عظیم، جامع و فراگیر .این جنبش‌ها اغلب به انقلاب منجر می‌شوند و ساختار جامعه را تغییر می‌دهند.

اماجنبش اصلاحات معمولاً هدف‌های محدودتری دارد و می‌خواهد تنها برخی جنبه‌های نظم اجتماعی موجود را تغییر دهد. این جنبش به انواع ویژه‌ای از نابرابری یا بی‌عدالتی و تبعیض توجه نشان می‌دهد.

یکی‌ از شرایط اصلی‌ برای به نتیجه رسیدن جنبش در هر دو نوع دگرگون ساز واصلاحي، داشتن رهبر و یا گروه هماهنگ کننده میباشد .فاکتوری که در جنبش اصلاحات در ایران به دلیل تفاوت میان مطالبات مردم با خواست اصلاح طلبان هرگز نتوانست شکل بگیرد و یا پس از شکل گیری اولیه به دلیل ترس از تبديل جنبش اصلاحات به جنبش دگرگوني ،از سوی رهبران اصلاحات به کناری گذاشته شد.

توجه کنیم که جنبش سبز یک جنبش دگرگون ساز بود اما رهبران آن از جنس رهبران جنبش‌های اصلاحی‌ بودند یعنی‌ عدم تجانس در رهبری و ماهيت جنبش وجود داشت . و همین موضوع سبب فاصله گرفتن موسوی و کروبی از جنبش سبز و جنبش سبز از آنها گردید و افت ناگهانی اعتراضات خیابانی رادر پي آورد .

جنبش دگرگون ساز نیاز به رهبریتی دگرگون خواه و جنبش اصلاحی‌ نیاز به رهبریتي اصلاح طلب دارد و نمی‌شود فردی اصلاح طلب را در راس جنبشی دگرگون ساز قرار داد.از همین رو بود که رهبران جنبش دچار انفعال شدند و جنبش را از تک و تا انداختند.

صحبت از انفعال و رهبریت انفعالی میباشد نه از خیانت .موسوی و کروبی ناخواسته تبدیل به رهبران حرکتی شدند که به سرعت شکل حرکت بر اندازی به خود گرفته بود و ازهمینجا،انفعال در رهبری آغاز گردید وبه خود جنبش سرايت نمود،چرا که آنهابه عنوان رهبرانی اصلاحی‌، هرگز خواستار براندازی نظام و ايجادجنبشی دگرگون ساز نبودند .تنها راهی‌ که پیش روی آنها در خروج از بًن بست ایجاد شده وجود داشت خزیدن در یکی‌ از خانه‌ها و پیشه کردن سکوت بود و بس .لذا بر اساس تاکتیک" پات" به بازی خویش با اصولگرایان با نتیجه مساوی پایان دادند و این پایان جنبش سبز در آن مقطع بود.البته باز هم باید تکرار نمایم که آقایان موسوی و کروبی هرگز به مردم و جنبش سبز خیانت نکردند بلکه بر اساس ایمان و اعتقادی که به اصل نظام داشتند و بر اساس ملاحظات سیاسی و اعتقادی خویش ، وعدم تجانس با ماهيت جنبش در برخورد با موضوع رهبری جنبشی که شعار جمهوری ایرانی در آن سر داده میشد ،پای خود را پس کشیده و دچار انفعال شدند ،انفعالی که سخت تلاش کردند آنرا به اجبار و یا تاکتیک نسبت داده و پنهانش نمایند.اولين حرکت انفعالی‌ آنها در سلب مسئولیت رهبری از خود و دومین حرکت انفعالی شان، لغو اعتراضات خیابانی بود .اگر آنها مطابق آنچه که ادعا مینمودند خود رارهبران جنبش نميدانستند ،چرا در قامت رهبر ،بیانیه در لغو اعتراضات خیابانی صادر کردند؟آنها خود را رهبران جنبش ميدانستند اما نه رهبران جنبش دگرگون ساز بلکه رهبران جنبش اصلاحي و زمانی‌ که دریافتند جنبش سبز ،جنبشی دگرگون ساز است نه اصلاحی‌ ،از پذیرش مسئولیت رهبری چنينی جنبشی شانه خالی‌ کردند.

آنها مجبور به سکوت شدند نه بخاطر فشار حاکميت بلکه بخاطر جلوگيري از دگرگوني نظام و حرکت انفعالي سوم از همينجاآغاز شد که کاري ترين ضربه بر پيکر جنبش در جهت کنترل آن بود.

حرکات انفعالی سوم رهبران جنبش سبز ،سکوت آنها به بهانه حبس خانگی میباشد.

چگونه است که زندانیان سیاسی میتوانند از درون زندان نامه و بیانیه بنویسند و منتشر نمایند اما آقایان موسوی و کروبی از عهده چنین کاری بر نمی‌آیند؟اینرا باید به حساب نخواستن آنها گذاشت ،نه نتوانستن آنها .

اینک پس از گذشت بيش از سي ماه از عمر جنبش سبز ،جنبش سبز را آنگونه که موسوی و کروبی می‌خواستند (اصلاحي )باید تمام شده دانست .

این موضوع هرگز به معنی پایان جنبش سبز نیست بلکه جنبش سبز با شفاف تر کردن مواضع دگرگون ساز خود در پی‌ یافتن رهبرانی با مواضع شفاف و همسو با مطالبات جنبش ،میرود تا وارد فاز جدیدی بشود که پس از ورود به فاز جدید ، دیگر نام جنبش برخودنخواهد داشت بلکه انقلابی‌ تمام عیار خواهد بود بارهبرانی دگرگون خواه و به قصد بر اندازی جمهوری اسلامی.با توجه به آنکه انقلاب محصول نهایی‌ هر جنبش دگرگون سازی میباشد، لذا شرایطی که برای آغازونتيجه دادن یک جنبش در هردو نوع آن لازم است ،مورد نیاز انقلاب نیز هست.

گفتيم که جنبش‌های دگرگون ساز همواره به انقلاب منتهی‌ میشوند لذا جنبش سبز به عنوان جنبشی دگرگون ساز، راه انقلاب را میپیماید و روز به روز به انقلاب سبز نزدیکتر میشود.

جنبش سبز، ماهيت خود رابه عنوان جنبشي دگرگون ساز نشان داده و به دنبال عنصر رهبری متناسب ومتجانس با خود میگردد .این رهبری دیر یا زود ،ظهور و با هماهنگی‌ جنبش ،کنترل آنرا در مسير تبديل به انقلاب، در دست خواهد گرفت.اما آنچه که باید بدان توجه کرد این است که در نظام‌های سرکوبگر و توتالیتر، پس از پیوند رهبر دگرگون خواه با جنبش دگرگون ساز ،جنبش تبدیل به انقلاب میشود که این انقلاب بر اساس نوع برخورد حاکمیت میتواند توأم با خشونت باشد و یا عاری از خشونت که خود، بحث دیگری را می‌طلبد.

با تمام این تفاسیر و با توجه به شرایط بغرنج اقتصادی و سیاسی در ایران و همچنین وضعيت شکننده منطقه ،به نظر میآید دیری نخواهد پایید که جامعه ایران دچار تلاطمي جدی شود .

موج نارضایتی‌ سیاسی‌ که ریشه در در مسائل اجتماعی‌ و اقتصادی نيز دارد ،به اوج خود رسیده و میرود تا حرکتی که تحت نام جنبش سبز از سال ۱۳۸۸ آغاز و با شدیدترین شکل، مورد سرکوب واقع شد ،بار دیگر و این‌بار به شکل انقلابی‌ سهمگین ارکان نظام را به لرزه در آورد.

همانگونه که در بالا اشاره شد جنبش‌های دگرگون ساز اگر با برخورد میلیتاریستی و سرکوبگرانه حاکمیت روبه رو شوند ،سريعتراز حالت عادي تبدیل به انقلاب میشوند.جنبش سبز هم به عنوان جنبشی دگرگون ساز از این قاعده مستثنی نیست .در این مسیر و تبدیل جنبش سبز به انقلاب سبز ،وجود عنصر رهبری دگرگون خواه لازم و ضروري می‌‌باشد که باحضور فعال رضا پهلوی در عرصه سياسي ايران، به عنوان کسی‌ که همواره خطری بالقوه از طرف حاکمیت تلقي شده ومورد هجمه قرار می‌گیرد و به عنوان شخصيتي که دارای پایگاه عظیم اجتماعی و سیاسی در داخل ایران میباشد ، پازل تبدیل جنبش سبز به انقلاب در حال کامل شدن ميباشد و این موضوع، حاکمیت و همچنین آنها که جنبش سبز را جنبشی اصلاحی‌ میخواستند را بیش از پیش بر آشفته کرده تا جائیکه علاوه بر حملات بی سابقه‌ رسانه‌های حکومتی نظیر کیهان علیه آقای رضا پهلوی ،حملاتی نیز از سوی اصلاح طلبان حتا به شکل رو در رو ،متوجه رضا پهلوی گشته است که به نظر میآید حجم این حملات در روز‌های آینده افزایش یابد.

اینک آقای رضا پهلوی در قامت یک رهبر تمام عیار خود را نشان داده، رهبری که قابلیت تبدیل شدن به مرکز ثقل اتحاد میان اپوزیسیون و آحاد ملت ایران را دارا ميباشد . رضا پهلوی باعملکرد خویش نشان داده و میدهد که سال‌ها سکوت نسبی‌ ایشان هرگز به معنای‌ دوری و بی خبری وی از اوضاع سیاسی ایران نبوده بلکه مانند یک سیاست مدار کار کشته ،در زمان مناسب وارد عرصه شده است.

با تبدیل محتمل جنبش سبز به انقلابی‌ که به تبع جنبش سبز آنرا نیز باید سبز نامید ، رهبران اصلاحی‌ جنبش ،خود به خود کار کرد خود را از دست خواهند داد چرا که انقلاب، برای دگرگونی میآید و نافی امکان اصلاح نظام میباشد ،بر همین اساس اصلاح و رهبران اصلاحی‌ موضوعیت خود راا از دست میدهند .در چنین شرایطی انقلاب نیاز به رهبرانی دگرگون خواه دارد که به نظر میآید رضا پهلوی به عنوان اولین گزینه برای اینکار و یا به عنوان مرکز ثقل و گرانیگاه در کادر شورای رهبری مطرح باشد.

برای اثبات این فرض ،باید منتظر روزها و ماههای آینده ماند و سیر تحولات را به نظاره نشست ،تحولاتی که بر خلاف انتظار، بسیار سریع بوقوع مي پيوندند و ممکن است بسیار سریعتر از آنچه که فکر می‌کنیم روی دهند.سیر تحولات ماه‌های گذشته،خبر از سرعت غیر قابل پیش بینی‌ تحولات سیاسی ایران در آينده را ميدهد.

بهرام مشیری با امین موحدی درموردانفجارپادگان سپاه

2012-01-04T21:57:00.000-08:00

بهرام مشیری با امین موحدی درموردانفجارپادگان سپاه

مصاحبه بهرام مشیری با امین موحدی پیرامون خطر وقوع جنگ

2011-12-31T17:03:00.000-08:00

انتخابات مجلس نهم و يک نکته باریکتر از مو

2011-12-27T23:46:00.000-08:00

امین موحدی:

در آستانه انتخاباتی دیگر در ایران تحت حاکمیت رژیم اسلامی قرار گرفته ایم ،انتخاباتی که بر اساس پیش بینی‌ بسیاری از تحلیلگران سیاسی از نظر مشارکت مردمی در حد تحریم کامل ،ارزیابی میشود .

آنچه که در این میان اهمیت دارد رویکردجديدو کاملأ متناقض اصلاح طلبان به این انتخابات نسبت به رویکرد آنها در انتخابات گذشته میباشد .

یکی‌ از نکاتي که اصلاح طلبان همواره بر آن پای میفشردند ،لزوم شرکت مردم در تمامی انتخابات ،حتا در صورت وجود امکان تقلب از سوی اصولگرایان می‌بود.

حال اصلاح طلبان بر چه اساسی‌ از اساسی ترین اصل خویش کوتاه آمده و در نقض آن سخن می‌گویند جای تامل دارد .

اصلاح طلبان همواره یکی‌ از شیوه‌های خود در ایجاد تغییر در جامعه را "انتخابات "عنوان و همواره و تحت هر شرايطي، از لزوم شرکت در انتخابات برای تغییر صحبت میکردند .در واقع آنها هیچ ابزاری جز انتخابات همواره فرمايشي جمهوري اسلامي و فضای هيجاني کاذب انتخاباتی ،برای معرفی‌ خود نداشته و هیچ راهکار دیگری برای تغییر ،جزشرکت مردم در نظايرچنين انتخاباتی، روی میز نگذاشته و در واقع راهکارو پشنهادي نداشته اند که روی میز بگذارند.

در اینکه اصلاح طلبان همواره از امواج ایجاد شده در جامعه به سود خود استفاده کرده اند هیچ تردیدی نیست ،در شرایطی که هیچ فرد یا حزب مستقل از حاکمیت ،مجال حضور در انتخابات جمهوری اسلامی را نمیافتند ،اصلاح طلبان خود را یکه تاز میدان می دیدند و در نبود سایر احزاب و گروه‌ها از ناچاری مردم و امید آنها برای تغییر هر چند اندک در نظام ،استفاده کرده و نظر و آرای مردم را به سوی خود و به سود جمهوری اسلامی جلب میکردند.

موج ایجاد شده تحریم انتخابات نیز یکی‌ از همان امواجی می‌باشد که از هم اکنون برای استفاده ابزاری اصلاح طلبان و از سوي آنها در نظر گرفته شده است .

اصلاح طلبان به خوبی‌ میدانند حتا در صورت شرکت آنها در انتخابات ،مشارکتی از سوی مردم متصور نیست و بحث تحریم بسیار جدی میباشد لذا بااعلام تحریم تلویحی انتخابات ،از هم اکنون میخواهند،تحریم گسترده محتوم انتخابات از سوی مردم را به پای خود بنویسند و در محافل سیاسی داخل و خارج ،تحریم انتخابات را نتیجه شرکت نکردن اصلاح طلبان عنوان نموده و افکار عمومی‌ را به تاثير گذاري خود در اوضاع سيا سي ايران متقاعدکنند بنوعي که نشان دهند هنوز دود از کنده اصلاح طلبان برميخيزد!

آنها به خوبی‌ می‌دانند که مردم به این نتیجه قطعی‌ رسیده اند که امکان تغییر توسط اصلاح طلبان و با توسّل به انتخابات در جمهوری اسلامی ،سرابی بیش نیست . با توجه به این اصل مهم که اولین گام جدی برای تغییر نظام یا حتا تغییر در داخل نظام ،تحریم انتخابات است نه شرکت در انتخابات، لذا پیروزی در تحریم انتخابات توسط مردم در واقع پیروزی در راه تغییر کليت نظام ،محسوب ميشودو اصلاح طلبان با درک شرایط موجود در نظر دارند این پیروزی محتوم را به نام خود بنویسند. درحاليکه اصلاح طلبان خواهان تغییر کليت نظام نيستد،چگونه میشود آنها را همسو با حرکتی همچون تحریم انتخابات دانست که اولین گام درجهت تغییر کلیت نظام اسلامی میباشد؟

اتخاذ سیاست تحریم انتخابات توسط اصلاح طلبان ، نه همسویی با مردم بلکه به قصد همسو کردن افکار عمومی‌ با خود صورت مي پذيرد تا بدینوسیله چنین القا نمایند که تحریم انتخابات توسط مردم نتیجه اقدام آنها در اعلام کناره گیری از انتخابات بوده است و وقوع تحریم انتخابات ،نتیجه لبیک ضمنی‌ جامعه به اصلاح طلبان می‌باشد و آنها هستند که چنین قدرت و پایگاه اجتماعي را داشته اند که ،تحریم را عملی‌ نموده اند!

باید هوشیار بود و از هم اکنون ،از موج سواری جدید اصلاح طلبان جلوگیری نمود تا آنها نتوانند بار ديگر،دست به مصادره و تحریف مبارزات مردم ایران زده و نتوانند همانند کاری که در جریان جنبش سبز انجام دادند ،اقدام ملی‌ دیگری را به نام خود مصادره و به بیراهه کشانند.

گویا نیوز، یا چرکنویس حسین شریعتمداری

2011-12-22T20:42:00.000-08:00

امین موحدی:

سایت گویا نیوز که معرف حضور همگان میباشد ،در بالای صفحه و در سمت راست آن ،آگهی‌‌های سازمان سیا چاپ میشود و همین امر علاوه بر به اشتباه انداختن مراجعین به سایت که میپندارند با یک سایت سوپر بر انداز مواجه هستند ،بهانه به دست حسین شریعتمداری نیز داده است تا این سایت راوابسته به سازمان سیا معرفی‌ کرده و جالب آنجاست که هر روز نیز از این سایت به اصطلاح سازمان سیا! مطلب در روزنامه کیهان چاپ میشود!
جدای از تک نویسندگان مستقل و در ستیز مدنی با جمهوری اسلامی ،عمده نویسندگان این سایت از وابستگان نظام یاهمان اصلاح طلبانی هستند که هنوز هم که هنوز است سنگ ولایت و امام راحل را بر سینه میزنند ،طیف دیگری از نویسندگان این سایت کسانی‌ هستند که از فضای این سایت برای دعواهای جناحی و شخصی‌ استفاده میکنند.
در حالیکه تمام تلاش مبارزین و آنها که دل در گرو آزادی ایران دارند بر این است که دعواهای جناحی و شخصی‌ پایان پذیرد تا همه نیرو‌ها زیر چتر واحدی علیه جمهوری اسلامی گردهم آيند ،این اقدام سایت گویا نیوز در دامن زدن به اغتشاشات میان گروه‌ها و اشخاص ،بزرگترین خدمت به رژیم اسلامی تلقی‌ میشود و و ناب‌ ترین سوژه‌ها برای حسین باز جو را فراهم می‌کند.
سمت چپ صفحه گویا نیوز" در بست" در اختیار اصلاح طلبان حکومتی و يا "مچ گیرانی" است که به دنبال تخریب این و آن هستند .البته باز هم تکرار می‌کنم این جدای از نویسندگان و اشخاص مستقلی چون خانم شکوه میرزادگی و یا الاهه بقراط میباشد که گاه و بیگاه برای خالی‌ نبودن عریضه مطالبی‌ از آنها در سایت گویا نیوز چاپ میشود.
روزی نیست که حسین شریعتمداری مطلبی به نقل از سایت گویا نیوز در کیهان چاپ نکند و در آن نقل قولها،مطالب تخریبي علیه اپوزیسیون و مبارزات مردم ایران در دستور کار نباشد ،البته همه مطالب تخریبی‌ چاپ شده در کیهان مستند و به نقل از گویا نیوز میباشد .در واقع گویا نیوز تبدیل به چرکنویس مشق شب حسین شریعتمداری شده است و هر مطلبی در تخریب مبارزه و مبارزین ابتدا در سایت گویا نیوز چاپ میشود و فردای آن‌روز با اندکی‌ ادیت ، سر از کیهان دولتی جمهوری اسلامی در می‌اورد .
آخرین دست پخت گویا نیوز از اين دست ، اقدام به تخریب آقای رضا پهلوی پس از اقدام ایشان درطرح شکایت علیه خامنه ای‌ میباشد . شکایت آقای رضا پهلوی علیه خامنه ای‌ باز تاب بسیار زیادی در رسانه‌های فارسی زبان خارج از کشور و رسانه‌های بین المللی داشته است .به همين دليل گویا نیوز در اقدامی شتاب آلود ،مقالاتي تحت عناوين "برسد به دست آقاي رضا پهلوی و آقای پهلوی و سوالات پیش رو " از" علی‌ تیز قدم" نامی‌ چاپ کرده است که عمده مقالات وی در سایت جرس چاپ میشود.
آقاي علی‌ تیز قدم درمقالات خود که در سایت گویا چاپ شده با بغض و خشم فراوان علیه اقدام آقای رضا پهلوی قلم فرسایی کرده و ضمن اینکه نگرانی‌ خود را از شکایت آقاي رضا پهلوي عليه سيد علي خامنه اي پنهان نکرده ،به شکلی‌ سعی‌ کرده است که به خامنه ای‌ این اطمینان خاطر را بدهد که شکایت آقای رضا پهلوی راه به جایی‌ نخواهد برد .این اطمینان خاطر دادن به آقای خامنه ای‌ ،در واقع دادن مجوز به ایشان در کشتار و جنایت بیشتر می‌‌باشد .به احتمال قوی این مقالات طی‌ روز‌های آینده دستمایه حسین شریعتمداری در تخریب آقای رضا پهلوی و اقدام ایشان در شکایت از خامنه ای‌ خواهد بود.
صبر می‌کنیم و ادامه مطلب در مورد سایت گویا نیوز را به پس از باز نشر مقالات آقای تیز قدم در کیهان وا ميگذاريم .البته این پیش بینی‌ ما از نظر آقای حسین شریعتمداری پنهان نخواهد ماند لذا ممکن است حسین شریعتمداری، برای در امان ماندن ولونرفتن "چرک نويسان" خود در سایت گویا نیوز، در باز نویسی و باز نشر این مقالات چرک نویس ،تجدید نظر نماید،لذا زياد منتظر حسين بازجو نخواهيم ماند و کارخودرا پي خواهيم گرفت.
در هر حال، آنچه که نوشتم مقدمه ای‌ بر، بررسی‌ها در مورد سایت گویا نیوز میباشد که در مقالات بعدی بیشتر و جامعتر به آن پرداخته خواهد شد .

رضا پهلوی، تنها نیست

2011-12-19T00:54:00.000-08:00

امین موحدی:

هنوز چند روزی از شکایت آقای رضا پهلوی از سید علی‌ خامنه ای‌ به اتهام جنایت علیه بشریت سپری نشده ،حرف و حدیث‌هایی‌ به گوش می‌رسد که گویا رضا پهلوی در این داد خواهی تنهاست!

البته بيشتر هموطنان نگران آن هستند که مبادارضا پهلوی آنگونه که شایسته هست حمایت نشود.

سعی‌ می‌کنم کوتاه و در حوصله خوانندگان گرامی‌ مطالبی‌ را در اين رابطه عنوان کنم .

شکایت مورد بحث ،جدای از منظر حقوقی به لحاظ سیاسی نيزدارای اهمیت زیادی ميباشد .شاکی‌ این پرونده رانه یک شخص بلکه یک ملت بايددانست که تنهاوظیفه انجام اين مهم را، آقای رضا پهلوی بر عهده گرفته است .

در شرایطی که بحث سرکوب مردم سوریه و در کلّ هیجانات سیاسی کشور‌های عربی‌ موسوم به بهار عربی‌ ،موضوع ایران را تحت الشعأع خویش قرار داده بود ،آقای رضا پهلوی داوطلبانه قبول مسئولیت کرده وبا اين شکايت بار دیگر موضوع ایران تبديل به بحث روز گشته و خامنه ای‌ را در راس یک سیستم توتالیتر مذهبی‌ به عنوان مسئول جنایات و ستم‌ها در حق یک ملت معرفی‌ نموده است.

از این جهت کار آقای رضا پهلوی بسیار ارزشمند و قابل دفاع و ستایش ميباشد.

به یقین رضا پهلوی در این داد خواهی تاریخی ،تنها نخواهد بود و هر آنکه به داد خواهی ملت ایران ایمان دارد ،در همراهی با رضا پهلوی تردید نخواهد کرد.

این تنها، داد خواهی ملتی علیه یک دیکتاتور نیست ،این داد خواهی ملتی هست که میخواهد از اعتبار و عظمت از دست رفته خود دفاع کرده و در اعاده حیثیت ملی‌ خويش بکوشد.

حیثیت یک ملت در اثر سیاست‌های ویرانگر و ماجرا جویانه حکامی ستمگر، لکه دار شده و تنها راه زدودن این لکه ،اثبات مجرمیت حاکم ستمگري ميباشد که ملتی را به گروگان گرفته است.

دنیا بایددادخواهي ملت ايران را باور کندوباور کند که ملت ایران ،چنین حاکمیت و حکامی را شایسته خویش نمی‌دانند و اگر خطری از جانب چنین حاکمیتی متوجه صلح جهانی‌ شده و میشود ،مسئولیت آن بر عهده حکام وقت بوده و ملت ایران قبل از هر کسی‌ خود از بابت چنین حاکمیتی متحمل تهدید و ستم گشته است.

اینک "رضا"ی ایران ،اين ایرانی در تبعید ،هر آنچه که رضای ملت ایران می‌باشد راانجام میدهد لذا وی هرگز تنها نیست و تنها نخواهد ماند .

دعای مادران داغدیده ،کودکان يتيم،خواهران برادر گم کرده و برادران خواهر از دست داده ، که سالهاست در ماتم عزیزانشان ،خدای ایران زمین را به یاری میطلبند،پشت سر هر آنکسی هست که به خونخواهی عزيزانشان بر خاسته است. رضا پهلوی با قبول این مسئولیت ، دعای میلیونها ایرانی را نصیب خویش گردانيده است .

روانهای پاک آنها که شجاعانه به داد خواهی سرزمینشان مقابل جوخه‌های مرگ رژیم اسلامی ایستادند ،اینک سرود‌"ای ایران‌ای مرز پر گهر" را دوباره میخوانند همانگونه که هنگام انتقال به محل اعدام ، رو در روی دژخیم میسرودند.

رضا پهلوی به داد خواهی لحظات تنهایی‌ مملو از شجاعت هموطنان خویش ، به التیام زخمهای مادران داغدیده ،براي اعاده حيثيت يک ملت بر خاسته است ،چنين شخصي تنها نیست وهرگز تنها نخواهد ماند.

آزادی و پیشرفت ایران در گرو نقداسلام است

2011-12-17T14:07:00.000-08:00

امین موحدی:

تا زمانی‌ که مذهب ،در دوران رنسانساروپا، موردنقد قرارنگرفت وتعاليم وقوانين کليسا، با علم وفلسفه به چالش گرفته نشد، هر گونه حرکتی در جهت برپایی حاکمیت قانون و استقرار دموکراسی وپيشرفت در کشور‌های اورپایی با شکست مواجه میشد .اگرچه شروع ومحل آغازدوره رنسانس (نوزایش)در اروپا را، سده چهاردهم ودر شمال ایتالیا می‌داننداما این جنبش در سده پانزدهم میلادی،بشکل فعال با فراگرافتن شمال اروپا ،آن قاره راتحت تاثير جدي قرارداد.

رنسانس در عرض سه‌ قرن ،سراسر اورپا را فرا گرفت وتاثيرآن، زمانی‌ به اوج خود رسید که در قرن ۱۷ میلادی، اندیشمندی به نام "دکارت "به نبردفلسفي مستقيم با خرافات کلیسا بر خاست .تا آن‌زمان بواسطه جنبش رنسانس ، انقلابهاي بزرگ علمی‌ ،فرهنگی و اقتصادی در اورپا انجام گرفته بود اما نقطه اصلی‌ شکوفایی اورپا و تاثیر رنسانس زمانی‌ بود که دکارت ،عقل بشر را به جای مذهب و کلیسا و پاپ ،مبنا قرار داد.

قبل از دکارت ، انقلاب فکری کوپرنیک در سال ۱۵۱۴ میلادی اولین انقلاب بزرگ دوره رنسانس بود که نظریه مرکز بودن زمین را باطل و خورشید را محور قرار میداد. این نظریه اولین ضربه به کلیسا و تعالیم دینی به شمار میرفت ،چرا که نظریه کوپرنیک ،علاوه بر رد نظریه "زمين محور بطلیموسی "که افلاطون وارسطو دوقرن پيشتر،آنرا مطرح وبا ظهور بطلیموس به اوج تعالی رسیده بود، بر خلاف نص صریح کتاب مقدس نيزبود.

انقلاب فکری دوم در قرن ۱۷ توسط گالیله صورت گرفت. گالیله علاوه بر تایید نظریه کوپرنیک ،علم را از مذهب جدا کرده و یا در واقع ،علم را سکولار نمود. گالیله مفهومی تازه از حقایق طبیعت را اعلام کرد که بنیادهای تعالیم کلیسا را متزلزل ميکرد و فیزیک را مستقل از الهیات ميساخت. گالیله می‌گفت :" حقیقت طبیعت همواره در برابر چشم‌های ماست. این حقیقت چیزی نیست که یک بار به انبیای بنی اسرائیل و حضرت مسیح وحی شده باشد. حقیقت طبیعت همواره در برابر چشمان ماست. اما برای فهم این حقیقت باید با زبان ریاضی آشنا بود. زبان این حقیقت اشکال هندسی یعنی دایره و بیضوی و مثلث و امثالهم است.که در کتاب مقدس سخنی از ریاضی و هندسه به میان نیامده‌است"

گرچه وی تحت فشار کلیسا وادار به توبه و انکار نظریات خویش شد اما رسالت خود رابه انجام رسانده و زمینه ضربه اصلی‌ به خرافات را که بعد از وی توسط دکارت وارد آمد را فراهم نموده بود.

نقش اصلی‌ برای فراگیر شدن و گسترش علم در جهت پیشرفت ،جز برعهده دکارت نبود که نظريه وي به عنوان سومین انقلاب فکری و بزرگترین آن در عصر رنسانس شناخته میشود .

دکارت فلسفه "شک برای یقین "را بنا نهاد تا شک در آموزه‌های مذهبی‌ را که قبل از آن به عنوان ضد ارزش و خط قرمز شناخته میشد را تبدیل به ارزش نماید .وی از بالا شروع می‌کند از همان خدا ،می‌گوید: من باید بفهمم آیا خدایی هست و پس از آن آیا این خدا میتواند فریبکار باشد؟

هدف دکارت انکار خدا نبود بلکه اثبات مقدم بودن اندیشه و خرد بر هر چیز حتي خدا ميبود و در راه اندیشیدن اولین انگیزاننده" شک" میتواند باشد ،باید اول نسبت به کيفيت وياموجوديت يک پدیده آشکار يا پنهان، به ديده شک نگریست تا برای کشف حقیقت وجودي آن قادر به اندیشیدن شد .وقتی‌ شکی‌ در بین نباشد لزومی هم برای کشف حقیقت احساس نمی‌شود .

دکارت منشأ دین را هدف گرفته بود و آنهم خدا ،نه تنها خدا را به دیده شک نگریست بلکه امکان فریبکار بودن خدا را هم در صورت وجودش ، مطرح کرد.در عصری که انکار خدا کفر بزرگی‌ به شمار می‌آمد ،دکارت حتا پا را فراتر گذاشته و در باره خدا به مانند فریبکار فکر کرد .

آیادکارت میخواست به باور‌های مردم توهین کند ؟هرگز، بلکه وی میخواست باور‌های مردم را عقلانی تر نماید ،دکارت تنها واقعيت غير قابل شک را خود "شک "ميدانست وي ميگفت :من می‌توانم در همه چیز شک کنم، اما در این واقعیت که شک می‌کنم، نمی‌توانم تردیدی داشته باشم. بنابراین شک کردن من امری است یقینی. و از آنجا که شک، یک نحوه از حالات اندیشه و فکر است، پس واقعیت این است که من می‌اندیشم. چون شک می‌کنم، پس فکر دارم و چون می‌اندیشم، پس کسی هستم که می‌اندیشم.

دکارت ميخواست خرافه را از باورها بزداید و عقل اندیشی‌ را در مقابل خرافات بگذارد.یکی‌ از آن خرافات، کفر شمردن انکار خداو اندیشیدن در باره خدا و کلیسا بود که دکارت آنها را در هم فرو ریخت تا اصل اندیشه براصل خرافه غلبه کند .

دکارت فلسفه" شک برای یقین" را بنا نمود تا اگر قرار است به یقینی برسیم، آن یقین بر پایه‌های محکم اندیشه و استدلال استوار باشد.

جرات شک به اعتقادات غالب در يک جامعه ،اندیشه‌های مستقلي را که مجال رشد نیافته اند،شکوفا می‌کندو ظرفیت اندیشه و تولید فکری جامعه را بالا خواهد برد.گر چه شک در خدا و حتا فریبکار نامیدن خدا در ظاهر امر می‌توانست به کفری فراگیر و از میان رفتن بسیاری از نکات مثبت معنوی تاثیرمذهب در جامعه بیانجامد اما در واقع ،انقلاب سوم رنسانس ياهمان انقلاب فکری دکارت با" فلسفه شک برای یقین "نشان دادکه حتا شک در وجود خدا ،جامعه را دچار کفر و هرج ومرج معنوی نمیکند .فلسفه دکارت ،خرافات را به مثابه ضدّ ارزش معرفی‌ ميکرد بدون آنکه ارزش‌ها را خدشه دار کند.علاوه بر آن، اين فلسفه نقش مهمی در صلح بین علم و کلیسا نیز ايفانمود .

کشور ما در چنین وضعیتی گرفتار شده است منتقد به اسلام در ردیف کفر و مرتد قرار می‌گیرد و مستحق مرگ و سانسور .به جاي تکيه بر اندکي استدلال وانديشه و شک در مبانی اسلام ،که میتواند تابو‌های مرگبار فکری را در هم بریزد،واستدلالهاي منطقي وانساني قدرمندي راپشوانه باورها نمايد، به تعریف و توصیف از خشونت و جهلي خرافي پرداخته ميشود که برای اثبات آن خرافات خشونت آفرين ،نیازی به فلسفه پیچیده نظری نیست .

آیا تاکنون از خود پرسیده اید که اساسا چرا باید برای تبلیغ یک پدیده رحمانی ،از شمشیر و آتش و زنجیر استفاده کرد؟اگر کمي در آنچه که به نام "رحمت" به زحمت وخشونت در گوشهايمان ومغزمان فرو ميکنند شک کنيم به حقيقتي شگرف وباوري عميق وآرامخش خواهيم رسيد.

آیات و سوره‌هاي ثابت قرآن آنچنان روشن و صریح است که نیازی به مفسر و منجّم و فیلسوف ندارد .اگر اسلام دارای اصالت الهي باشد، شک در مبانی آن ، هرگز نمی‌تواند آسیبی به اسلام برساند،بنابر اين چرا بايد بحثی‌ بدون ضرر، کفرومضرّشناخته شود؟

سلب حق اظهار نظر از انسان در مورد اسلام ،توسط انسانی‌ دیگر ،نشانگر این است که خدا قدرت دفاع از خودودين خود را ندارد و انسان باید از خداوند ودارايي اش دفاع کند!مهمتر از همه، سلب این حق از انسان از قول خدا ،آیا نفی عدالت خدا محسوب نمیشودکه اينهمه در اسلام از آن دم زده ميشود؟

هرگز منکر و مخالف دفاع انسانی ازديني منتسب به خدا يا خود خدا نیستم اما این دفاع باید انسانی‌ باشد ،باید عاری از خشونت وسانسور و صدور حکم مرگ و ارتداد باشد ،این دفاع باید بر اساس اندیشه باشد نه از روی احساس و عصبیت.

اگرمن در وجود خدا و اصالت اسلام شک دارم ،برای خارج کردن من از این شک ،نیاز به استدلال عقلی و منطقی‌ می‌باشد .این استدلال نباید بر اساس تعالیم کتابي دینی باشد که من به همان کتاب وهمان دين شک دارم بلکه باید بر اساس استدال همان عقلی باشد که من با توسّل به آن عقل ،در وجود خدا و يااسلام شک کرده ام.

وقتی‌ میگویم آیات قرآن برایم قابل قبول نيست،آنگاه براي قانع کردن من ،آيه اي ديگراز همان کتاب ميآورند!جایی‌ که انسان به قرآن شک داشته باشد ،حتي خواندن تمام آیات قرآن نیز بر وي،او را مجاب نخواهد کرد چرا که استناد به آنچه که مورد شک است ،کاری عقلانی و منطقی‌ نمیتواند باشد. باید" استدلال عقلی" در برابر "شک عقلی" ارائه نمود . متاسفانه نه تنها تلاشي براي مجاب کردن شکاک ،با "استدلال غیر موردشک" صورت نميگيرد، بلکه با حکم همان موضوع مورد شک ،فرد شکاک را محکوم به مرگ مینمایند.

کوتاه سخن اينکه با توجه به لزوم آغاز بحث و نقد اسلام در ایران انتظار داریم روشنفکران جانب احتیاط را رها ساخته و پا پیش بگذارند تا بارواج اندیشه ورزی بتوانیم دوران قرون وسطایی ایران را پشت سر بگذاریم .

مشکل ما با کسانی‌ چون اکبر گنجی نیست که با نقد خود سعی‌ دارند چهره ای‌ رحمانی و مترقی از اسلام بنمايانند بلکه مشکل ما با کسانی‌ است که خلاف این عقیده را دارند و پا پیش نمی‌گذارند و نظریات و شکیات خود را ابراز نمیدارند.

نقد اسلام گرچه خطرناک است اما برای پیشرفت و آزادی ایران راهي ديگر ،جزروبرو شدن با این خطر برایمان متصورنیست ما میبایست همان کاری را بکنیم که اورپاییان در ۳۰۰ سال دوران رنسانس ودر برابر تسلط مذهب و کلیسا بر جامعه انجام دادند .با توجه به شرایط حال حاضر ایران و منطقه و تهدیدات موجود علیه کشورمان، کار ما دشوارتر خواهد بودو بنظر نمیاید فرصت زیادی برایمان باقی‌ مانده باشد. کاری را که اورپاییان در طول سیصد سال انجام دادند ، ما باید قادر باشیم در زمانی‌ کمتر از چند سال وشاید سالهايي کمتر از تعداد انگشتان یک دست، به انجام برسانیم .

«اسلام نو»ی آقای اکبر گنجی و چند سوال

2011-12-12T03:12:00.000-08:00

امین موحدی:

هرگز نمی‌خواستم وارد این بحث شوم اما آقای نیک‌ آهنگ کوثر طی‌ مطلبی تحت عنوان: «در باب اتهام‌هایی که به اکبر گنجی می‌زنند» فرموده‌اند از همه نگاه‌های متنوع در این مورد استقبال می‌کنند و من نیز به مصداق مثل «خوش بود گر محک تجربه آید به میان» خواستم میزان پایبندی آقای نیک‌ آهنگ را به قول خود بسنجم .

اخیرا سایت خودنویس تبدیل شده است به سایت آقای اکبر گنجی که مقالات و نظرات نوشتاری و صوتي تصویری آقای گنجی در آن چاپ و منتشرمی‌شود. مقالات و نظرات آقای گنجی حول یک محور اصلی‌ می‌چرخد و آن سعی‌ در ارائه سیمای رحمانی از اسلام و تفسیر به رای همه قوانین اسلام از سوی آقای گنجی می‌باشد، تا جائی‌که تعریف مرتد نيز به نوعی دیگر بیان می‌شود.

ایشان می‌فرمایند در قرآن حکم مرگ برای مرتد وجود ندارد. اول باید مرتد را تعریف کنیم در تمامی‌ ادیان مرتد به کسی‌ می‌گویند که پس از ایمان آوردن، از دین خارج شود، یعنی‌ شخصی‌ که پس از ایمان به یک دین، از آن دین روی گرداند و به آن کافر شود. این معنای‌ مرتد است که در اسلام گره خورده است با کفر و کافری شاید در قرآن، نسبت به مرتد حکم مستقیمی‌ نباشد اما احکام بی‌شماری در مورد کفار وجود دارد و با توجه به آنکه در قرآن، مرتد نیز در زمره کافران(کافرانی که پس از ایمان کفر ورزیده‌اند) قرارگرفته است (آيات مربوطه درادامه خواهد آمد)، لذا باتوجه به اينکه مطابق حکم قرآن؛ مرگ کیفری است که برای کافران در نظر گرفته شده وچون مرتد نیز در زمره کافران قراردارد بنابر این چنین حکمی در مورد مرتدین نیز صادق می‌باشد.

آقای گنجی؛ شما که قصد تطهیر اسلام را دارید در مورد این آیات چه می‌فرمایید؟ آیاتی که صحبت مستقیم از لزوم قتل کافران دارد؟ گیریم حرف شما درست باشد و بدليل آنکه مطلبي در خصوص لزوم قتل مرتد در قرآن نيست پس از نظر اسلام مرتد مستحق مرگ نیست! اما چرا از نظر قرآن مرتد مستحق مرگ نیست اما کافر هست؟ و اساسا از نظر قرآن مرتد، کافر نیست؟ من می‌گویم هست و آیاتی‌ از قرآن می‌آورم که به شکل صريح می‌گوید مرتد در زمره کافران است. ابتدا این آیات را خدمت‌تان ارائه می‌کنم و سپس آیاتی از قرآن را ذکر می‌کنم که در مورد کافران و لزوم قتل آنها آمده است.

آیه‌ی ۱۳۷ سوره*ی نسأ:

«ان الذين آمنوا ثم کفروا هم آمنوا ثم کفروا ثمازدادوا کفراً لم يکن اللهليغفرلهم و لا ليهديهم سبيلا شرالمنافقين بان لهم عذاباً اليما.»

كسانى كه ايمان آوردند، سپس كافر شدند و باز ايمان آوردند، سپس باز كافر شدند آن گاه به كفر خود افزودند، خدا آنان را نخواهد بخشيد و راهى به ايشان نخواهد نمود.

آیه‌ی ۲۵ سوره ی محمد :

إِنَّ الَّذينَ ارْتَدُّوا عَلى‏ أَدْبارِهِمْ مِنْبَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلى‏ لَهُمْ

محقّقاً آنها كه بعد از نزول قرآن و دريافت هدايت، به گذشته ی كفر خود بازگشتند و از اطاعت الهى روى گرداندند و مرتد شدند.

كسانى هستند كه شيطان رفتارشان را در چشمشان موجّه جلوه داده، و آنها را با آرزوهاى واهى فريفته است‏.

آقاي گنجي ملاحظه فرموديد که مرتد درزمره کافران است؟

واينک آیاتی در مورد کافران که مطابق آيات بالا مرتدین نیز در میان آنها جای میگیرند:

سوره مائده آیه۳۳ :

إِنَّمَا جَزَاء الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الأَرْضِ فَسَادًا أَن يُقَتَّلُواْ أَوْ يُصَلَّبُواْ أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُم مِّنْ خِلافٍ أَوْ يُنفَوْاْ مِنَ الأَرْضِ ذَلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ.

سزاى كسانى كه با خدا و پيامبر او می‌جنگند و در زمين به فساد می‌‏كوشند جز اين نيست كه كشته شوند يا بر دار آويخته گردند يا دست و پاي‌شان در خلاف جهت‏ يكديگر بريده شود يا از آن سرزمين تبعيد گردند اين رسوايى آنان در دنياست و در آخرت عذابى بزرگ خواهند داشت.

سوره مائده آیه ۳۸:

وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُواْ أَيْدِيَهُمَا جَزَاء بِمَا كَسَبَا نَكَالاً مِّنَ اللّهِ وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ.

و مرد و زن دزد را به سزاى آنچه كرده‏‌اند دستشان را به عنوان كيفرى از جانب خدا ببريد و خداوند توانا و حكيم است.

سوره توبه آيه۱۲۳:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ قَاتِلُواْ الَّذِينَ يَلُونَكُم مِّنَ الْكُفَّارِ وَلِيَجِدُواْ فِيكُمْ غِلْظَةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ.

ای کسانیکه ایمان آورده اید، کافرانی که نزد شمایند را بکشید! تا در شما درشتی و شدت را بیابند. و بدانید که خداوند باپرهیزکاران است.

سوره التوبه آیه ۲۹:

قَاتِلُواْ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلاَ بِالْيَوْمِ الآخِرِ وَلاَ يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَلاَ يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُواْ الْجِزْيَةَ عَن يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ.

کسانی را از اهل کتاب که به خدا و روز قیامت ایمان نمی‌آورند و چیزهایی را که خدا و پیامبرش حرام کرده است بر خود حرام نمی‌کنند و دین حق را نمی‌پذیرند بکشید، تا آنگاه که به دست خود در عین مذلت جزیه بدهند.

سوره محمد آيه۴:

فَإِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقَابِ حَتَّى إِذَا أَثْخَنتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاء

چون با کافران روبرو شديد، گردن‌شان را بزنید. و چون آنها را سخت فرو فکنديد، اسيرشان کنيد و سخت ببنديد. آنگاه يا به منت آزاد کنيد یا به فدیه.

سوره احزاب آیه ۶۱:

مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا.اینان لعنت شدگانند.

هرجا یافته شوند باید دستگیر گردندو به سختی کشته شوند.

سوره الانفال (غنایم جنگی) آیه۱۲ :

إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلآئِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُواْ الَّذِينَ آمَنُواْ سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُواْ الرَّعْبَ فَاضْرِبُواْ فَوْقَ الأَعْنَاقِ وَاضْرِبُواْ مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍ.

و آنگاه را که پروردگارت به فرشتگان وحی کرد: من با شمایم. شما مومنان را به پایداری وادارید. من در دل‌های کافران بیم خواهم افکند. بر گردن‌هایشان بزنید و انگشتانشان را قطع کنید.

سورهُ توبه آیه۵:

فَإِذَا انسَلَخَ الأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُواْ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُواْ لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِن تَابُواْ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَوَآتَوُاْ الزَّكَاةَ فَخَلُّواْ سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ.

پس چون ماه‌هاي حرام به سر آمد آنگاه مشركان را هر جا يافتيد به قتل رسانيد. و آنها را دستگير و محاصره كنيد. و هر سو در كمين آنها باشيد. چنانچه توبه كردند و نماز به پاي داشتند و زكات دادند پس از آنها دست بداريد. كه خدا آمرزنده و مهربان است.

سوره بقره آیه۱۹۱:

وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُم مِّنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ وَلاَ تُقَاتِلُوهُمْ عِندَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتَّى يُقَاتِلُوكُمْ فِيهِ فَإِن قَاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ كَذَلِكَ جَزَاء الْكَافِرِينَ.

هرجا که آنها را بیابید بکشید و از آنجا که شما را رانده اند، برانیدشان، که فتنه از قتل بدتر است. و در مسجد الحرام با آنها مجنگید مگر آنکه با شما بجنگند. و چون با شما جنگیدند بکشیدشان که این است پاداش کافران.

و ده‌ها دستور ديگر در اين‌مورد که برشمردن همه آنهادر حوصله اين بحث نخواهد بود.

آقای گنجی حتی اگر با توسل به فلسفه و سفسطه نیز بتوانید ثابت کنید که مرتد جزو کافران نیست، در مورد این‌همه توصیه به خشونت در قرآن و در مورد کافران چه نظری دارید؟ آیا باز هم می‌فرمایید؛ اسلام دین رحمانی است؟

متعجب هستیم که چگونه آقای گنجی حتا در صدد تحریف قرآن هم بر آمده‌اند و بدون هیچ گونه مدرکی‌ و فقط بر اساس احادیث فلسفی‌، بلا انقطأع در تلاش برای قالب کردن اسلام به عنوان دینی رحمانی هستند؟ و صد البته آقای نیک‌ آهنگ نیز به جای طلب مدرک از ایشان در قبال ادعاي‌شان، علاوه بر کمک به ايشان با تیتر اول کردن تفسیرهای رحمانی آقاي گنجي از یک دین خشونت ساز و خشونت طلب ودادن آب وتاب به آنها، منتقدین آقای گنجی را به سوال و جواب کشیده و مدرک از آنها می‌خواهد!

آقای نیک‌ آهنگ؛ مدرکی‌ که می‌خواستید را خدمتتان ارائه کردم، امیدوارم آقای گنجی پاسخی به آنها بدهند. البته پاسخ فلسفی‌ توام با سفسطه مد نظر اینجانب نیست و مورد قبول قرار نخواهد گرفت، پاسخ ایشان باید با منابع قرآنی ذکر شود چرا که ما در مورد قرآن صحبت می‌کنیم و نه فلسفه.

و در آخر ذکر این نکته ضروری است که اسلام علاوه بر اینکه دین خشونت است ،دین بدعت‌ها نیز ميباشد یعنی‌ اینکه از صدر اسلام تا کنون هر کسی‌ بدعتی در آن نهاده و آنرا تفسیر به رای کرده است و این به دلیل آن است که درکتاب این دین يعني قرآن، در هیچ موردی به روشنی سخنی گفته نشده الا درمورد قتل و کشتار کافران وتوصيه به خشونت .و نکته عجیب نيزهمینجاست که آقای گنجی در حال گذاشتن بدعتی بی‌ سابقه‌ در اسلام هستند و آن انکار بدیه یترین محور اسلام یعنی‌ خشونت می‌باشد.

اینکار جز آوردن یک اسلام جدید نیست و شاید آقای گنجی به مقام رسالت رسیده اند و هنوز از اعلام علنی آن پرهیز می

البته به شخصه آرزو داشتم این ادعاهای آقای گنجی در مورد رحمانی بودن اسلام صحت داشت و بسیار آرزومندتر هستم که ایشان را در قامت پیامبر رحمانی اسلام ببینم که طرحی نو و رحمانی از اسلام در افکند و دینی جدید بیافریند. در آن‌صورت، اولین شخصی‌ خواهم بود که به ایشان لبیک خواهم گفت و به دین «اسلام نو» ایشان خواهم گروید

این مطلب با سانسور فراوان در خودنویس چاپ شده است

ترجمه مقاله رافق تقي به فارسي .مقاله اي كه جان نويسنده فداي آن شد

2011-12-09T23:27:00.000-08:00

اروپا و ما

نويسنده: رافق تقي

اروپا نه تنها به دليل موقعيت جغرافيايي، بلكه از منظر واقعيت هاي معنوي، انسان را به تفكر وادار كرده است. زيرا ارزشهاي اروپايي در اصل پيروزي همه بشريت است. اين مساله نبايد باعث ايجاد تكبر در اروپاييان شود. صرف نظر از اينكه متاسفانه اين تكبر گاه و بيگاه خود را نمايان مي كند و حتي در كسوت فاشيسم جسماني شده، يا به صورت علني ميليتاريزه و مهاجم خود نمايي مي كند.

البته، فاشيسم اشتباه نابخشودني اروپا بود. ايده هاي آزادي و بشر دوستانه كه در اروپا يا به عرصه نهاده در همانجا نيز واقعيت و كاربرد دارد. به دليل تطابق خواسته هاي معنوي آنها با همين ايده ها است كه مسيحيت در اروپا جا افتاده است. هيچ دين ديگري نمي تواند در اروپا گسترش يابد. اروپا همواره ارزشهاي دروغين اديان ديگر از جمله اسلام را رد كرده و مي كند.

اسلام حقه بازي اخلاقي است؛ بشر دوستي اسلام را نمي توان باور كرد. معيار هاي بشر دوستي اسلامي هنوز هم تاب مقاومت در برابر ايرادهاي ماترياليسم و ديالكتيكي را ندارد كه آنها را حفظ كرده و ياد گرفته ايم. اسلام همشكل استعمار شرقي است و صرفاً مي تواند به عنوان يكي از انواع استعمار محسوب شود. اسلام هرگز نمي تواند از نظر معنوي بر اروپا چيره شود و قدرت آن را نيز ندارد؛ با اينكه آن را درون تابوتي بر شانه هاي امپراتوري عثماني گرداندند. ولي نتوانستند جايي براي بر زمين گذاشتنش بيابند و دوباره به مشرق زمين آوردنش و به سوي قبله خواباندند. كسي كه به حضرت عيسي ايمان آورده است هرگز دماغش را با حضرت محمد پاك نمي كند ( در متن اصلی: هرگز برای حضرت محمد بینی اش را هم پاک نمی کند یعنی تره هم خورد نمی کند - ا.ترابی) حضرت محمد به عنوان پدر فتواهاي جنگ در مقايسه با حضرت عيسي، صرفاً مخلوقي ترسو(در متن اصلی: ترسناک - ا.ترابی ) است. اسلام حداكثر مي تواند به صورت جمعيت هاي كوچكي در اروپا پيش برود. شايد كشوري هم پيدا شود كه يكي دو نفر شخص فيزيكي و يا تروريست نمايندگي اسلام را در آنجا داشته باشند.

اروپا امكاني است كه از دست شرق خارج شده است. شرق نتوانست آزادي انسان را درك كند و يا آن را نخواست. ازادي انسان از نظر اهميت آن در مشرق زمين، مساله اي است كه در پايين ترين سطح مي خزد. به انساني كه ازاديهاي اجتماعي از وي سلب شده، خوشبختي هاي خيالي در سطح طريقتهاي ظلماني اسلام بشارت داده مي شود. با فلاكتها راه سست بهشت به عنوان راه خروج از باتلاقهاي اجتماعي نشان داده مي شود. اسلام باعث ايجاد اصول رياكارانه در ساختار هاي كشور مشرق زمين شده است. سيستم طوايف بدوي مشرق زمين را تماماً به ورطه ورشكستگي مي كشاند و ته مانده تفكرات و ايده هاي روشن اجتماعي مشرق زمين را ناكار آمد مي كند. روحانيت در جهان اسلام صرفاً عبارت از افزايش ممنوعيت ها و عقب ماندگيها و تكميل تدريجي آنها است.

غرب همواره تابع ديالكتيك و شرق هم تابع متافيزيك بوده است. پيشرفت ظاهري در فضاي اجتماعي متافيزيك شرق قابل مشاهده است. در خلال جهش هاي غرب به سوي جلو، به نظر مي رسد، شرق يه سوي عقب گام بر مي دارد.

همه تلاش هاي آذربايجان در ايجاد نظامي لائيك متاثر از اروپا است. مردم اذربايجان با اين تلاش هاي مخلصانه خود ثابت كرده اند كه عضو تام الاختيار خانواده اروپا هستند. مناسبات دولت ما با كشور هاي اسلامي دل تنگ كننده ، اجباري و به لحاظ ديپلماتيك، ساختگي است. اسلام به عنوان نشانه اجبار- ضروريت و باقي مانده خشونت شرقي توسط متفكران آذربايجاني ادراك مي شود. در طول تاريخ حتي در تاريخ نوين ما احترام «خالصانه» رهبران آذربايجان به اسلام عمدتاً از منافع «تخت و تاج» آنها ناشي شده است. مسلمانان فقط بعنوان قشر راي دهنده به درد اين آنها خورده و از جمله موانعي هستند كه رفع آن ضروري است.

به اندازه فرقي كه ميان من و پاپ وجود دارد، مسئولان دولت آذربايجان نيز به همين اندازه از مسلمان بودن فاصله دارند.

ترك آذربايجاني حتي در حيطه رژيم افراطي دين- شيعي ايران نيز توانسته تا اروپايي بودن خود را حفظ كند. اين بازشناسي روحي بدون اينكه نيازي به توضيح و استدلال داشته باشد خود را ثابت كرده است؛ بايد استفاده حداكثر از آن صورت گيرد. در واقع، مي توانم بگويم كه هر عنصري بيگانه در وجود اذربايجاني كه داراي ماهيت اروپايي است ولي در شخصيت آن خصلت هاي شرقي وجود دارد بعنوان يك نقصان به چشم مي آيد.

وجود خصلت شرقي در شخصيت آذربايجاني هيچ چيزي به سيستم ارزش هاي آن اضافه نكرده است.

روسيه نيز نخواست خود را از غرب جدا كند و حقي در زماني كه در معرض تجاوز هاي نظامي پيوسته غرب قرار گرفته بود. پطر اول بدون اينكه از اين شاخه به آن شاخه بپرد، بطور قاطع و با جسارت حرف خود را زد. وي كاملاً موفق به پيوند دادن اروپا به روسيه شد. فرهنگ و ادبيات روسي كاملاً متاثر از اروپا است.

همه كشور هاي جهان به شيوه هاي مختلف مشغول به تامين آزادي هستند. آنها هنگام بررسي مساله حقوق بشر، اروپا را الگويي براي خود قرار مي دهند. زيرا ارزش هاي اروپايي عامل پيشرفت غير قابل پيشگيري است. حقوق بشر كشف اجتماعي اروپا است و فقط مدل اروپايي حقوق بشر قابل قبول است.

فرهنگ اروپا توانست وحشي گري موجود در خصلت بشري را رفع كند. جنايات به حداقل رسانده شود و ديگر به بقاي اين عامل در زندگي بشري نيازي باقي نماند.

انسان براي اولين بار در اروپا توانست برخود غلبه كند، تا حد امكان از شر دور شده و به خير نزديك شود. اروپا نيز مرحله گذر از انقلاب هاي خونين را سپري كرد اما اين را مايه تجربه خود قرار داد و اين بار نيز قبل از همه به آنها «نه» گفت.

امتناع از انقلاب ها، برتري غرب نسبت به شرق است. فقط جوامعي زيبا هستند كه در آنها نيازي به انقلاب هاي سياسي- اجتماعي باقي نمانده است.

در اينجا بايد متذكر شد كه جهش هاي علمي و فني امريكا و اسياي جنوب شرقي نيز نشات گرفته از علم اروپا مي باشند. اگر اروپا نبود شايد هنوز هم دنيا بر اين عقيده مي ماند كه خورشيد به دور زمين مي گردد. شايد شرق هنوز هم فكر مي كرد كه زمين بر روي شاخ گاو قرار دارد.)

اروپا هم اينك تحقيقات معنوي- قومي و تاريخي فلسفي وزين را به پايان رسانده است و توانست آن را به وضعيتي مفيد، لازم و لايق برساند. اكنون انسان اروپايي در حال ديدن بهره تحقيق و تفكر قرن هاي بسيار خود است. زيرا اين انديشه ها و تحقيق ها بيش از همه واقع بينانه و منطقي بوده است. حيات واقعي انسان فقط با اعمال منطقي موجوديت مي يابد. بي منطقي جدا شدن از عقل و بي فايده است.

گويا تفكرات انسان شرقي براي حيات نبوده و نمي توان هم فهميد كه براي چيست. فيلسوف غربي به مانند فيلسوف شرقي بازي در نمي آورد و خود را به صوفي گري، گيجي و يا ديوانگي نمي زند. بلي فيلسوف شرقي بطور كامل يك بازيگر است و تمامي دروغين است. فيلسوف شرقي فقط براي آنكه حرفي زده باشد سخن مي گويد. مقصد- راه يا معلوم نيست و يا اينكه بي نهايت غير قابل درك است. در هر صورت مرام آن است كه روي آن را به آخرت معطوف كند. مكتب فيلسوفهاي شرقي يك سيستم تفكر محدود درون اسلامي است. بايد گفت كه پايبندي به اسلام به منزله فضيلتي براي فيلسوف محسوب نمي شود.

زيبايي خلاقيت نيچه فقط در دور بودن او از دين بود. اما هر قدر كه در داستايوفسكي پايبندي به دين جاذبه دار ديده شود، اين مساله براي او واجب نبود. داستايوفسكي دور مانده از مسيحيت به مراتب جالبتر و ريشه دار مي بود.

معمولاً تحليلهاي مقايسه يي در مورد شرق و غرب با حسادت، بي صبري و گاهاً حملات شديد مواجه مي شود. اين نوشته ناگهاني را در حال نوشتنم كه تمامي فشار ها و حملات در مقابل چشمانم قرار داشت. علاوه بر اين مي گويم: هنوز ادامه دارد.

رافق تقي

،نشريه «صنعت قزئتي»، اكتبر 2006

شیطان، اسلام را ساخت و رسولی فرستاد

2011-12-07T17:04:00.000-08:00

امین موحدی:

تقدیم به رافق تقی‌ لی ،نویسنده ای‌ که به دست سربازان شیطان کشته شد .

رافق با سری افراشته وارد تاریخ گشت .نویسنده ای‌ که خود را در معرض خشونت شیاطین قرار داد تا اینبار به جای روح و قلم خود، با جسم خویش به نبرد با نماد شیطان و خشونت برود.

رافق ،فرزند خدای مهربانی‌ها بود و هرگز فرزندی شیطان را بر نتافت و عاقبت در تاریخ ۱۹نوامبر ۲۰۱۱، به دست مسلمانان افراطی و جنود شیطان با چاقو مورد سوء قصد قرار گرفت و ۲۳ نوامبر ۲۰۱۱ در بیمارستان مرکز کلنیکی باکو جان سپرد.

گردن زدن ،بریدن دست و پا،پرتاب از بلندی،سنگسار،نابرابر شمردن انسانها(نابرابری حقوق زن و مرد)،مجاز شمردن دست یازی به زنان و کودکان دشمنان،شلاق زدن،از حدقه در آوردن چشم،ترور ،و ...همه و همه این اعمال شیطانی که هر کدام از آنها به تنهایی‌ برای اثبات شیطانی بودن مکتبی‌ که آنرا توصیه می‌کند کافیست،در دینی به نام اسلام جمع شده اند .کلکسیونی از کارهایی که شیطان برای عذاب بشريت انجام میدهد و تجویز می‌کند.

همه اعمال شیطانی و دستور ارتکاب آنها در دینی و در کتابی جمع شده که ادعاي آسمانی بودن دارد. ارتکاب جرم علیه بشریت چگونه میتواند دستور خدا باشد؟

البته زمانی‌ میتوان همه اینها را دستور خدا دانست که خدا خودشیطان بوده باشد!

شیطان قسم خورده است که انسان را راحت نگذارد و به عهد خویش وفاميکند.

او که نمی‌توانست خدا را مجبور به تنها گذاشتن انسان نمايد ،روشی‌ دیگر برگزید و انسان را مجبور کرد تا خدا را تنها بگذارد .

وقتی‌ که شیطان در مصاف با خدا مغلوب شد ،اسلام را ساخت و خود را خدا نامید . اسلام را ساخت و تمام زشتی‌های عالم را به نام دستورات خدا در کتابی مکتوب نمود ،جنود خود را، جنود خدا نامید و به آنها دستور قتل و تجاوز داد:

{سوره مائده آیه۳۳ :إِنَّمَا جَزَاء الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الأَرْضِ فَسَادًا أَن يُقَتَّلُواْ أَوْ يُصَلَّبُواْ أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُم مِّنْ خِلافٍ أَوْ يُنفَوْاْ مِنَ الأَرْضِ ذَلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ.

سزاى كسانى كه با خدا و پيامبر او مى‏جنگند و در زمين به فساد مى‏كوشند جز اين نيست كه كشته شوند يا بر دار آويخته گردند يا دست و پايشان در خلاف جهت‏ يكديگر بريده شود يا از آن سرزمين تبعيد گردند اين رسوايى آنان در دنياست و در آخرت عذابى بزرگ خواهند داشت.

سوره مائده آیه ۳۸:وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُواْ أَيْدِيَهُمَا جَزَاء بِمَا كَسَبَا نَكَالاً مِّنَ اللّهِ وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ.

و مرد و زن دزد را به سزاى آنچه كرده‏اند دستشان را به عنوان كيفرى از جانب خدا ببريد و خداوند توانا و حكيم است.

سوره توبه آيه۱۲۳:

سوره التوبه آیه ۲۹:

کسانی را از اهل کتاب که به خدا و روز قیامت ایمان نمی آورند و چیزهایی را که خدا و پیامبرش حرام کرده است بر خود حرام نمیکنند و دین حق را نمیپذیرند بکشید، تا آنگاه که به دست خود در عین مذلت جزیه بدهند.

سوره محمد آيه۴:فَإِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقَابِ حَتَّى إِذَا أَثْخَنتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاء

چون با کافران روبرو شديد، گردنشان را بزنید. و چون آنها را سخت فرو فکنديد، اسيرشان کنيد و سخت ببنديد. آنگاه يا به منت آزاد کنيد یا به فدیه.

سوره احزاب آیه ۶۱:مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا.اینان لعنت شدگانند. هرجا یافته شوند باید دستگیر گردندو به سختی کشته شوند.

سوره الانفال (غنایم جنگی) آیه۱۲ :

و آنگاه را که پروردگارت به فرشتگان وحی کرد: من با شمایم. شما مومنان را به پایداری وادارید. من در دلهای کافران بیم خواهم افکند. بر گردنهایشان بزنید و انگشتانشان را قطع کنید.

سورهُ توبه آیه۵:

فَإِذَا انسَلَخَ الأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُواْ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُواْ لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِن تَابُواْ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَآتَوُاْ الزَّكَاةَ فَخَلُّواْ سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ.

پس چون ماههاي حرام به سر آمد آنگاه مشركان را هر جا يافتيد به قتل رسانيد. و آنها را دستگير و محاصره كنيد . و هر سو در كمين آنها باشيد. چنانچه توبه كردند و نماز به پاي داشتند و زكات دادند پس از آنها دست بداريد. كه خدا آمرزنده و مهربان است.

سوره بقره آیه۱۹۱:

ودهها دستور ديگر در اينمورد که برشمردن همه آنهادر حوصله اين بحث نخواهدبود.}

شیطان برای اعلام خدایی خویش سوزانترین و خشکترین و فقیرترین نقطه دنیا در آن زمان را انتخاب کرد .

آنگاه که خدا همه جا بود ،کعبه ای‌ نبود،و شیطان در جستجوی جایي برای حکمرانی خویش، کعبه را برگزید ،کعبه ای‌ که پیش ازاسلام توسط ابراهیم بنا نهاده شد تاخانه خداگردد ،گویا میبایست سرای هر چیزی باشد غیر از خدا .

قبل از اسلام و فتح مکّه، کعبه مملو از بت بود و بعد از فتح مکّه توسط محمد در رمضان سال هشتم هجری ،برای اقامت خدایی بازسازی شد که دستور قتل و کشتار میداد.

آنگاه که خدا بود کعبه ای‌ نبود و آنگاه که عمارت کعبه براي امارت شيطان،بازسازي شد دیگرهرگز خبری از آن خدای مهربان نشد.

محمد رسول الله ،اين رسول "الله ساکن خانه ای‌ با پرده‌های سیاه" دستور داد برای دیدار خدا فقط باید به کعبه آمد ،تو گوئی خدا از همه جا رفته و فقط در کعبه ساکن شده بود.

شیطان برای انکه خدای حقیقی‌ را محدود کرده و به فراموشخانه بسپارد ،کعبه را تنها اقامتگاه خدا نامید و قلمرو خدایی را محدود به عمارتي با پرده‌های سیاه نمود .شیطان موفق شد خدا را از دلها خارج و به جهنمی ترین نقطه دنیا تبعید نماید .

شیطان موفق شد خدایی را که انسان هر لحظه با او بود از او بگیرد و خود به جای خدا درجايي به نام عمارت کعبه ،آغاز به امارت نمايد .واين آغاز حکومت شيطان بود.واينچنين هرسال میلیونها انسان به جای دیدار با خدا به زیارت شيطان نائل ميشوند و با اوبیعت ميکنند

ادامه خواهد داشت...

الغای " رانت زندان " در صدای آمریکا

2011-11-08T03:24:00.001-08:00

در دفاع ازمدیریت صدای آمریکا :

مقاله‌ای‌ از دوست ارجمند آقای ماشاالله عباس‌زاده را تحت عنوان تارِ عنکبوتیِ «کیهان» بر تیم واشینگتنیِ VOAخواندم که در تحلیلی واقع‌بینانه از آنچه که در صدای آمریکا می‌گذرد، از کلمه «رانت» برای اولین بار در حوزه حقوق بشر نام برده است به نام «رانت زندان»

به واقع آنچه که در هر رسانه‌ خبری مرسوم است استفاده از عوامل متخصص و مرتبط با آن رسانه یعنی‌ روزنامه‌نگار و گزارشگرانی مستقل و دارای سابقه‌ کار حرفه‌ای‌ است.

اینکه رسانه‌ای‌ مانند صدای آمریکا با کشیدن خط قرمز بر روی برخی اسامی که قبلا با استفاده از سوابق زندان خویش در امور غیر مرتبط استخدام شده بودند، خود زیر سوال و خط قرمز قرار گیرد، امری است نه تنها غیرمنصفانه بلکه غیراخلاقی‌ که تا مرز هوچیگری نیز پیش می‌رود.

البته زندانیان سیاسی‌ سابق همواره مورد احترام مردم و رسانه‌‌ها قرار دارند، اما احترام به آنها هرگز نمی‌تواند دلیل بر قائل شدن امتیاز ویژه برای آنها محسوب شود تا به واسطه آن بتوانند در تمامی امور، خود را صاحب سخن و اختیار بدانند.

اصرار بر چنین «حق ناحقی» از سوی هر زندانی سیاسی‌، در واقع اصرار بر رانت‌خواری تلقی‌ می‌شود که امری مذموم و غیرقابل قبول است و آقای عباس‌زاده نیز در مقاله خویش با استفاده از عنوان «رانت زندان» گریزی به این قضیه زده‌اند.

همین دوستان زندانی سابق(که هنوزمجهولات وابهامات زيادي درموردسوابق خودآنها مطرح ميباشد)، خود مدعی مبارزه با رانت هستند و یکی‌ از دلایل مبارزه بر علیه جمهوری اسلامی حاکم بر ایران، پایان دادن به امتیازات ویژه است، حال چگونه است که همین افراد وقتی‌ از آنها خواسته می‌شود در امور مرتبط با کار خویش مشغول باشند، ناگهان گلایه و فغانشان گوش فلک را کر می‌کند که در حق ما ظلم شد و از کیهان و منظومه شمسی‌ دلیل می‌تراشند که کنار گذاشته شدن آنها از کار غیر تخصصی‌‌شان، زیر سر جمهوری اسلامی بوده است.

رانت‌خواری، رانت‌خواری است چه در حوزه اقتصاد باشد و چه سیاست ،چه زندانی سیاسی‌ باشی‌ و چه زندانبان.

هر فرد یا گروهی که در صدد اخذ امتیاز ویژه ای‌ به دلیل سابقه‌ خویش باشد، رانت خور محسوب می‌شود به ویژه آنکه افرادی به واسطه سابقه‌ خویش ،انتظاری غیر مرتبط با سابقه‌ خود داشته باشند.

متاسفانه رانت‌خواری و زیاده‌خواهی‌ برخی از افراد که سوابق زندانی سیاسی‌ و مبارزه را در کارنامه خود دارند، می‌رود تبدیل به معضل جدی شود که دامنه آن بسیار فراتر از آنچه که فکر می‌کنیم گسترده است. کار به جایی‌ رسیده است که، برخی وقتی‌ صدای مخالف خود را می‌شنوند و پاسخی برای آن ندارند سریع سابقه‌ خود را پیش کشیده و طرف مقابل را فاقد صلاحیت برای اظهار نظر می‌خوانند.

یا اینکه به جای پاسخ گوئی و ارائه دلیل برای ادعا‌های خویش ،پرسشگران را وابسته به جمهوری اسلامی معرفی‌ می‌کنند و انتظار دارند افکار عمومی نیز ،فقط و فقط به دلیل زندانی سابق بودن آنها ،حرف آنها را تایید کند.

اینگونه افراد، کار رابه جایی‌ می‌رسانند که محل کار خود را نیز تبدیل به آرشیو سوابق خود کرده و در برابر خواست مدیر محل کارشان ،به جای توجه به آنچه که از وی خواسته میشود،دم به دم، پرونده ای‌ از آرشیو سوابق خویش بیرون کشیده و روی میز مدیر می‌کوبند.

آنچه که به عنوان خبراخراج تعدادی از کارمندان در صدای آمریکا مخابره می‌شود، از اساس خبری ناقص است، مطابق بیانیه‌های کوبنده خود بی‌کارشدگان، صدای آمریکا قرار داد آنها را تمدید نکرده است، اما همین دوستان و خبرهای منتشره در مورد آنها، هرگز به قسمت اصلی‌ یعنی‌ دلیل عدم تمدید قرداد اشاره‌ای‌ نمی‌کنند و به جای آن، صدای آمریکا را متهم به همکاری با جمهوری اسلامی می‌کنند.

در هیچکدام از اخبار و بیانیه‌ها، اشاره نشده و نمی‌شود که داشتن تخصص در هر شغلی‌ لازمه اعتماد مدیران و تداوم کار مستخدمین است و اگر این مهم در مورد کارکنان در بدو شروع به کارشان مورد توجه قرار نگرفته، دلیل بر سلب حق برکناری آنها توسط مدیریت در آینده نیست.

از نحوه واکنش تنی چند از کارمندان پس از برکناری آنها از صدای آمریکا به راحتی‌ می‌توان دریافت که این دوستان برای خود حقی‌ فراتر از آنچه که در تخصص‌شان است قائل هستند به چنین انتظار غیرمنطقی‌ جز رانت‌خواری سیاسی اسمی نمی‌توان گذاشت. موضوع وقتی‌ جدی می‌شود که عدم اجابت خواست فراقانونی‌ این دوستان، با اتهامات غیرواقع و تهدید از سوی آنان پاسخ داده می‌شود.

همان رویه‌ای‌ که تمامیت‌خواهان برای مجبور کردن طرف مقابل به تن دادن به خواسته‌های خود، بدانها متوسل می‌شوند.

صدای آمریکا به عنوان رسانه‌ای‌ آزاد و البته وابسته به دولتی مستقل، جایی نیست که بشود با رانت سیاسی یا اقتصادی وارد آن شد.

عملکرد صدای آمریکا یا دولت آمریکا موضوع دیگری است که در اینجا قصد تایید یا تکذیب آنرا نداریم. صدای آمریکا و یا دولت آمریکا می‌تواند از نظر افراد خوب یا بد باشد اما آیا می‌توان با کلماتی‌ نظیر خوب یا بد در مورد یک ساختار بزرگ به همین راحتی‌ سخن گفت و نتیجه گرفت؟

عملکرد دولت یا صدای آمریکا می‌تواند مورد تایید ما نباشد اما متهم کردن آنها به ارتباط با جمهوری اسلامی فقط به این دلیل که نظر ما را تامین نکرده است، کاری به غایت غیرمنطقی‌ و نادرست است.

لازم به توضیح است، این صدا وابسته به دولتی است که قویترین ابزار نظارتی بر اجزای خویش را دارد و احدی نمی‌تواند نظر شخصی‌ یا گروهی خود را بر قسمتی‌ از سیستم تحمیل کند لذا ادعای اعمال نظر شخصی‌ آقای عسگرد یا مثلا گروهی مانند نایاک هرگز نمی‌تواند صحت داشته باشد.

وقتی‌ اوضاع به منوال آنچه که ما می‌خواهیم پیش نمی‌رود، از اتهام و تخریب و صد‌ها حربه دیگر استفاده می‌کنیم که تا شاید، دنیا بر وفق مراد ما بچرخد.

برای استقرار دموکراسی و برابری و استقرار قانون در ایران مبارزه می‌کنیم اما انتظار داریم وقتی‌ نوبت اجرای قانون در حق ما می‌شود، امتیاز ویژه‌ای‌ برای معافیت داشته باشیم.

برای آزادی ایران تلاش می‌کنیم آنگاه منت بر سر همه گذاشته و حتا منت آنرا را بر سر رسانه‌ یک دولت خارجی‌ هم می‌گذاریم، که چون ما زندان کشیده‌ایم و فلان بوده‌ایم، پس آنچه که ما می‌خواهیم باید بشود.

در قبال چنین زیاده و رانت‌خواهی‌ شاید هموطنان‌مان حرفی‌ نداشته باشند و با بزرگواری خویش امتیازاتی به ما ببخشند اما خارجی‌‌ها که اینکار را نمی‌کنند. زمانی‌ که پاسخ می‌شنویم شما برای کشور خودتان مبارزه کرده و حقی‌ بر گردن ما ندارید، آنگاه آنها را متهم به همکاری با جمهوری اسلامی می‌کنیم.

در قبال ادعایمان مبنی بر معیوب بودن سیستم اداری آمریکا وقتی‌ پاسخ می‌شنویم: خوب بروید سیستم مورد ادعایتان را در کشور خودتان برقرار کنید آنگاه تبدیل به بیکاره‌هایی‌ می‌شویم که عملا هیچ کاری از دستمان ساخته نیست و نهایت کاری که از دستمان بر میاید ساخت و پرداخت قهرمانانی هست که همان قهرمانان و به دست خود ما تبدیل به مستبد آینده می‌شوند. در واقع هنری نداریم جز ساختن بت و پرستیدن آن و استبدادسازی.

از قلب التهاب و بی‌‌قانونی دنیا یعنی‌ خاورمیانه آمده‌ایم و در قلب آرامش و قانون و دموکراسی، فریاد وامصیبتا سر داده‌ایم که سیستم و ساختار شما ایراد دارد و مستقل نیست و باید اصلاح‌اش کنیم! البته از آنها نمی‌خواهیم که اصلاحش کنند بلکه دستور می‌دهیم و تهدیدشان می‌کنیم که ما خودمان می‌خواهیم سیستم معیوب شما را اصلاح کنیم! همان کاری که احمدی‌نژاد می‌خواهد بکند البته در مقیاسی بزرگتر یعنی‌ مدیریت جهانی‌.

درخشانترین کاری که می‌کنیم، انقلابی‌ اسلامی هست که شکوهمندش می‌نامیم و جمهوری می‌سازیم پر از فساد و نیرنگ و نقض حقوق مردم، آنگاه بر سر آمریکا فریاد می‌کشیم که سیستم‌تان فاسد است و ما از ایران آمده‌ایم تا اصلاحش کنیم!

امین موحدی

سندی تاریخی‌ از خیانت دفتر تحکیم وحدت به جنبش دانشجویی

2011-11-01T01:06:00.000-07:00

سندی تاریخی‌ از خیانت دفتر تحکیم وحدت به جنبش دانشجویی به نقل از: سایت کنفدراسیون دانشجویان ایرانی

علي افشاري واکبرعطري اعضا شوراي مرکزی دفتر تحکیم وحدت در کنفرانس مطبوعاتی دفتر تحکیم وحدت، دوشنبه ۲۱ تیر ماه ۱۳۷۸

در هنگامه آتش و خون و در میانه نبرد خیابانی دانشجویان آزادیخواه با مزدوران جکومت ولی فقیه، شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت در کنفرانس مطبوعاتی با رسانه های خارجی و داخلی، دانشجویان معترض در خیابانها را اراذل و اوباش نامیده، رسما اعلام کرد که به جمهوری اسلامی و قانون اساسی آن و ولایت مطلقه فقیه وفادار است و از دیگر دانشجویان خواست تا معترضان را شناسایی و به حراست دانشگاه ها و مامورین وزارت اطلاعات معرفی کنند

دوره اسلام گرایی جنبش دانشجویی در ایران

نواختن در ساز جشنهای دوهزار و پانصدساله شاهنشاهی در اواخر دهه چهل و اوایل دهه پنجاه خورشیدی، راهی بود که محمد رضا شاه پهلوی برای کسب مشروعیت سیاسی و مقابله با گسترش نفوذ مارکسیستها و اسلامگرایان تند رو دنبال می کرد. شاه بر این باور بود که با تقویت "ملی گرایی" میتواند با چپگرایی مقابله کند. جنبش چپ رو به افول داشت اما بر خلاف آنچه شاه انتظار داشت به محبوبیت و تثبیت حکومت وی منجر نشد بلکه اسلامگرایان را در موضع قدرت گذاشت. انجمنهای اسلامی در دانشگاههای ایران، اروپا و آمریکا با هدایت حوزه های علمیه هر روز قویتر می شدند. اینبار دانشگاه ها صحنه تاخت و تاز جریانات اسلامگرا شده بودند که به رقابت با حکومت شاه و مارکسیستها برای تصاحب افکار دانشجویان و یارگیری از آنها می پرداختند. در این بین "محمد نخشب" و "دکتر علی شریعتی" آمیزه ای از اسلام و سوسیالیسم را ارائه و ترویج کردند که مورد استقبال فراوان نسل جوان قرار گرفت. با نفوذ کلام و آثار شریعتی دوره اسلامگرایی در دانشگاه ها آغاز شد و این هدیه ای با ارزش برای روحانیون و حوزه های علمیه بود تا با کمک جنبش قدرتمند دانشجویی ایران بر اسب قدرت سیاسی سوار شوند. نقش جنبش دانشجویی در انقلاب اسلامی بهمن ۱۳۵۷ غیر قابل انکار است. ماجرای تسخیر سفارت آمریکا در سیزدهم آبانماه ۱۳۵۸ توسط " دانشجویان پیرو خط امام"، که نام "دفتر تحکیم وحدت حوزه و دانشگاه" را به توصیه خمینی برای خود بر گزیدند زمینه ساز حادثه ای شوم به نام "انقلاب فرهنگی" در ایران شد که به تقلید از مائو تسه تونگ رهبر کمونیستهای چینی صورت گرفت

آرم تشکیلاتی دفتر تحکیم وحدت که از زمان گروگانگیری ۱۳ آبان ۱۳۵۸ تا کنون حفظ شده است

فرج حاج حسین دباغ معروف به "عبدالکریم سروش" و دفتر تحکیم وحدت نقشی کلیدی در این تسویه حساب خونین دانشگاهی در ایران داشتند. در جریان انقلاب فرهنگی برای جلوگیری از اعتراضات گروههای سیاسی به حکومت نوپای خمینی و ملایان، تمام دانشگاههای ایران برای چهار سال تعطیل شدند. خمینی خوب میدانست که دانشگاه ها در ایران سنگر احزاب سیاسی هستند و برای فلج کردن احزاب مخالف باید دانشگاه ها را فلج می کردند. صد ها هزار دانشجو و استاد دانشگاه در جریان گزینش ها اخراج، دستگیر، اعدام و یا تبعید شدند و تمام دروس دانشگاهی به نفع ملایان و حامیانشان تغییر کرد. این دوران تلخ ترین دوران در تاریخ دانشگاههای ایران بود. پس از آن وقتی در سال ۱۳۶۳ دوباره دانشگاهها با احتیاط بازگشایی شدند، دیگر هیچ صدای مخالفی شنیده نمی شد و در صورت شنیده شدن به تلخ ترین شکل ممکن سرکوب می شد. این فضا تا ده سال بر دانشگاههای ایران حاکم بود و تنها جریان دانشجویی که اجازه فعالیت داشت همان "دفتر تحکیم وحدت بود". البته در این بین گهگاه جریانات دانشجویی دیگری هم که همانند دفتر تحکیم وابستگی به حکومت داشتند سر بر می آوردند. از جمله اتحادیه اسلامی دانشجویان که به گروه طبرزدی معروف شد و ساخته دست هاشمی رفسنجانی در آغاز دومین دوره ریاست جمهوری اش بود. حشمت االه طبرزدی که بواسطه تند رویهای رفتاری از دفتر تحکیم وحدت طرد شده بود، توسط "میر سلیم" وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی کابینه دوم هاشمی رفسنجانی کشف و مجوز یک نشریه دانشجویی با عنوان "پیام دانشجوی بسیجی" به وی داده شد که در آغاز مورد استفاده فرزندان هاشمی رفسنجانی برای ضربه زدن به خامنه ای و سپس فرزندان خامنه ای برای ضربه زدن به هاشمی رفسنجانی قرار گرفت

ماجرای نشریه "پیام دانشجوی بسیجی" از این جهت حائز اهمیت است که استفاده ابزاری سران جناحهای حکومت را از جنبش دانشجویی به روشنی بیان می کند. از افشای اختلاس ۱۲۳ میلیارد تومانی سرداران سپاه و یاران نزدیک خامنه ای تا فساد مالی خاندان هاشمی و در نهایت حمایت از مرجعیت خامنه ای و دادن لقب "امام خامنه ای " به وی که اوج انحطاط جریانات دانشجویی وابسته به حکومت را به تصویر می کشید.

شماره پانزدهم آذرماه ۱۳۷۳ پیام دانشجوی بسیجی، هفته نامه طبرزدی، عنوان اصلی خود را "خامنه ای امام است، مرجع شیعیان است" برگزید.

موج‌سوار‌ی جدید اصلاح‌طلبان حاضری‌خور

2011-10-31T03:32:00.000-07:00

امین موحدی:

اصلاح‌طلبان در هر موقعیتی از هر جریان سیاسی‌ به سود خود و در جهت وارد آمدن ضربه حداقلی به جمهوری اسلامی، بهره جسته و در همه اقدامات خود دراين مسير از یک روش ثابت استفاده مي‌کنند. روش آنها مصادره جریانات سیاسی‌ پس از شکل‌گیري اولیه هر جریانی است تا بتواننند در هیئت رهبری آن جریان، کلّ جریان را به سود جمهوری اسلامی هدایت کنند. بحث تشکیل کنگره ملی‌ نیز یکی‌ از آن جریانات است.

فرصت‌طلبی اصلاح‌طلبان از زمانی‌ آغاز شد که جمهوری اسلامی حاکم بر ایران تحت شدید‌ترین فشار‌های خارجی‌ و داخلی‌ قرار داشت و محکومیت‌های پی‌درپی‌ در مجامع جهانی‌ و نارضایتی‌های عمومی در داخل میرفت تا رژیم اسلامی را دچار بحرانی‌ جدی بنماید. درست در همین گیر و دار ناگهان خاتمی از کشوی کتابخانه ملي بیرون کشیده و به عنوان منجی و مصلح در داخل و خارج به معرض تماشا گذاشته شد.

این اولین تماشاخانه مصلحانه جمهوری اسلامی بود که تا قبل از آن جز قتل و ترور و کشتار چیزی از این تماشاخانه به نمايش در نيامده بود .

مردم ناراضی ایران نیز که از قوانین و روش‌های اقتصادی و سیاسی‌ رژیم به تنگ آمده بودند، به تماشای این نمایش نشسته و تحت تاثیر تبلیغات گسترده در دام اصلاح‌طلبان نوظهوري گرفتار شدند که نه تنها موفق به فریب مردم ايران شدند بلکه جهاني را نیز فریفته دلربایی رقاصه‌ای‌ عبا بر دوش و عمامه‌سیاه کردند.

جمهوری اسلامی که هیچ تغییری را در قوانین الهی خویش برنمی‌تابید، چه شده بود که ناگهان تمامی امکانات را به کسانی‌ واگذارنمود که قصد تغییر قوانین را داشتند؟ و این نکته‌ای‌ بود که از سال ۱۳۷۶ تا به اکنون، از دید افکار عمومی‌ پنهان مانده است تا بدين شکل بدلکاران رژیم به جای مخالفين واقعي، نقش ناراضی و مصلح را بر عهده گیرند.

بدلکاران بر اساس قراردادی که با حاکمیت بسته بودند، تنها ضربات بدلی به سوی نظام پرتاب می‌کردند ضرباتي که هیچگاه هیچکدام از آنها حتا به نزدیکی‌ نظام نیز نرسید تا چه برسد به اصابت به نظام. قرار داد فی مابین بدلکاران (اصلاح‌طلبان) و حاکمیت اسلامی تا به اکنون نیز پابر جاست و تا پایان عمر جمهوری اسلامی، محل معامله طرفین خواهد بود.

بر پایه همین قرارداد بود که اصلاح‌طلبان علم شدند تا نتیجه نارضایتی مردم را به سود خود و در جهت حفظ نظام مصادره و کانالیزه کنند. اصلاح‌طلبان اين حاضری‌خور‌های جمهوری اسلامی، از سال ۱۳۷۶ تا به اکنون، در نقش بدلکارانی حرفه‌ای‌، به کارگردانی جمهوری اسلامی در حال ایفای نقش هستند.

همواره باید به خاطر داشته باشیم که فجیع‌ترین قتل‌های سیاسی‌ نیز در همین دوران به اصطلاح اصلاح‌طلبان اتفاق افتاد .

رد این بدلکاران را دراعتراضات دانشجویی ۱۸ تیر ۱۳۷۸که بعد از افشای نقش وزارت اطلاعات و سعيد امامی در تغییر قوانین مطبوعات در جهت تحدید و تعطیلي مطبوعات بوقوع پيوست نيزمیتوان مشاهده نمود که چگونه برای کنترل اعتراضات تلاش کردند.

جمهوری اسلامی که هرگزباور نمی‌کرد در دوران اصلاحات کسی اعتراضی کند، در جریان اعتراضات دانشجویی ۱۸ تیر ۱۳۷۸ ،دستپاچه شاخه‌های اصلاح‌طلب خود در جنبش دانشجویی را به سرعت فعال نمود.

بدلکاران جنبش دانشجویی یا همان شاخه دانشجویی «اصلاح‌طلبان حاضری‌خور» کسانی‌ نبودند جز اعضا تشکیلاتی به نام دفتر تحکیم وحدت که سال‌ها پیش به فرمان خمینی تأسیس شده بود تا در چنین روز‌هایی‌ به داد رژیم برسند.

فعالان مستقل دانشجویی و غیر وابسته به تشکیلات‌های جمهوری اسلامی به سرعت دستگیر و روانه زندان شده و در غياب آنها عناصر دفتر تحکیم وحدت به عنوان تنها تشکّل معترض معرفی‌ شدند .هر روز در روزنامه‌های وابسته نظیر کیهان وهمچنين صدا و سیمای جمهوری اسلامی در مورد دفتر تحکیم وحدت برنامه هاي تبلیغي گسترده‌ای براه مي‌افتاد که در آنها عناصر تحکیم وحدتی به عنوان مخالفین نظام، تبلیغ و تعریف می‌شدند. و چنین شد که تحکیم وحدت به عنوان نماینده اصلی‌ جنبش دانشجویی بر محافل خبری و افکار عمومی خارج از کشور نیز تحمیل گردید . همین تحکیم وحدت بود که جنبش دانشجویی را محدود به کوی دانشگاه نمود تا زمینه سرکوب آسان آنرا فراهم آورد .دفتر تحکیم وحدت با بیانیه‌های مختلف از گسترش اعتراضات دانشجویی به نه تنهاخارج از کوی دانشگاه بلکه حتا از گسترش آن به محوطه دانشگاه‌ها نیز جلوگیری بعمل آورد.

در تیر ماه۱۳۷۸ حاضری خوران جمهوری اسلامی، موفق شده بودند حرکت و جنبشي دانشجويي را "مال خود "کرده و آنرا به بیراهه کشانند .

دفتری که در بین دانشجویان به نام دفتر تحکیم وحشت مشهور بود ناگهان خود را یگانه تشکّل دانشجویی صاحب اختیار در جنبش دانشجویی مطرح کرد و به عنوان ابزاری در دست رژیم، جنبش دانشجویی را از درون، به محاق برد.

دفتر تحکیم وحدت در دوران، قبل از اصلاحات به عنوان بازوی سرکوب دانشجویان عمل می‌کرد و بعد از اصلاحات به عنوان بازوی دانشجویی به اصطلاح اصلاح طلب وارد عمل گشت، و پر واضح است که نقش، همان نقش سرکوب و به بیراهه کشیدن اعتراضات دانشجویی بود و فقط نوع ادعا فرق مي‌نمود .

دیروز به عنوان دفتری در جهت تحکیم وحدت خواست خمینی (حزب فقط حزب‌الله) و امروز به عنوان دفتری برای تحکیم وحدت در جهت فریب افکار عمومی تحت نام اصلاح‌طلبی.

پرداختن به همه زوایا در حوصله این بحث نخواهد بود. پس ازهمه آن مصائب وهمچنين مصادره جنبش سبز عظیم مردم ایران و سرخورده کردن مردم و فعالین،توسط اصلاح طلبان ،نوبت به موج سوار‌ی جدید آنهادر موضوع تشکیل کنگره ملی‌ رسیده است. بحث لزوم تشکیل کنگره ملی‌ و طرح اصلاح‌طلبان برای به شکست کشیدن این مهم، موضوعي است که باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد. خطر نفوذ سر سپردگان قراردادی جمهوری اسلامی در همان گام نخست در مسير تشکیل کنگره ملی‌، خطری جدی بشمار ميرود. بار دیگر اصلاح‌طلبان حاضري‌خور، خود را مبتکر و تنها گروهی می‌دانند که صلاحيت تشکیل چنین کنگره‌ای‌ را داشته و حتا پا را فراتر نیز گذاشته و برای دیگران شرط و شروط تعیین می‌کنند .

اینک که بحث تشکیل کنگره ملی‌ یا اتحاد تحت هر نام دیگری تبدیل به بحثی‌ جدی شده است و اصلاح‌طلبان در یافته‌اند که چنین تشکلی به زودی شکل خواهد گرفت، ناگهان خود را به عنوان مبتکر و مجری طرح معرفی‌ می‌کنند تا بار دیگر نتيجه زحمات و مبارزات مخالفین واقعی‌ نظام را به نام خود زده و از آن در جهت حفظ نظام استفاده کنند. آنها بدون توجه و ذکر ریشه‌ها و مطرح‌کنندگان اصلی‌ این ایده همچون دکتر پرویز ورجاوند، کوروش زعیم و دهها کنشگر سياسي که از اوايل دهه ۸۰ پیگیر موضوع بودند و همچنین تلاش‌های گسترده امروزي اپوزیسیون در این مسیر، مهر تشکیل کنگره ملی‌ را به نام خود زده و طوری وانمود می‌کنند که طرح ایجاد کنگره ملی‌ و عملی‌ کردن آن، تنها به یمن برکت حضور آنها در جمع اپوزیسیون شکل گرفته است حال آنکه آنها هرگز نتوانسته‌اند حتا مخالفت خود با جمهوری اسلامی را ثابت بکنند.

ماجرای دولت در تبعید مدحی را دیدیم و عبرت نگرفتیم و اینک منتظر کنگره ملی‌ اصلاح‌طلبان هستیم؟

در یاد داشت قبلی‌ هم عرض کردم تشکیل کنگره ملی‌ در صلاحیت هیچ حزب و شخص خاصی‌ نیست چه برسد به اصلاح‌طلبانی که هنوز هم دل در گرو امام راحل خويش دارند. کنگره ملی‌ حقیقت محتومی است که، امکان تشکیل آن فقط توسط تشکیلاتی فراحزبی، فراهم خواهد شد. در حاليکه امکان حضور اصلاح‌طلبان در آن کنگره ،خود می‌تواند جای تردید باشد،آنها چگونه ميتوانند به تشکیل چنين کنگره اي توسط خود بيانديشند! چرا که کنگره ملی‌ در جهت استقرار دموکراسی در ایران شکل می‌گیرد و بدون سرنگونی جمهوری اسلامی امکان استقرار دمکراسی در ایران ممکن نیست وباتوجه به آنکه ،اصلاح‌طلبان به سرنگوني جمهوری اسلامی معتقد نیستند لذا تازماني که آنها تکلیف خود را با بودن یا نبودن جمهوری اسلامی روش نکرده اند حتي امکان حضورشان در کنگره ملي منتفي است چه برسد به تشکيل کنگره توسط آنان .

چگونه می‌شود گروهی که به سرنگونی استبداد دینی در ایران اعتقادی ندارند و با لفاظی از کنار آن می‌گذرند میتواند اقدام به تشکیل کنگره‌ای‌ نمایند که هدفش برچیدن استبداد باشد؟

گويا«حاضری‌خوران اصلاح‌طلب قراردادي جمهوري اسلامي» پا پیش گذشته‌اند که پس نیفتند؟

آنها به فراست دریافته‌اند که این اتحاد تحت هر نامی‌ به زودی شکل خواهد گرفت و لذا از هم اینک برای خود نقشي براي ايفا ميتراشند،نقشي که کارگردانان جمهوري اسلامي برايشان در نظر گرفته اند .

بر آنها خرده نمی‌گیریم چرا که آنها قراردادی با جمهوری اسلامی بسته‌اند که به آن عمل می‌کنند، باید بر کسانی‌ خرده گرفت که احیانا فریب آنها را خورده و در دام آنها گرفتار ميشوند.

تنها زمانی‌ می‌توان به قرار داد ننگین اصلاح‌طلبان با جمهوری اسلامی خاتمه داد که جمهوری اسلامی سرنگون شده باشد .

به زنده و مرده کسانی‌ که با جمهوری اسلامی طرف قرار داد هستند نباید اعتماد کرد .

لزوم تشکیل جبهه‌ی واحد سرنگونی

2011-10-20T16:25:00.000-07:00

امین موحدی:

گروه‌ها و افرادی در تلاشی مشکوک برآنند تا واژه سرنگونی را در لیست واژگان ممنوعه وارد نمایند، آنها مایل هستند به جای پرداختن به متن، به حاشیه پرداخته و به نظریه‌پردازی‌های بیهوده‌ای‌ دامن بزنند که جز خریدن زمان برای جمهوری اسلامی نیست. «متن» سرنگونی جمهوری اسلامی و الباقی داستان‌سرایی و افسانه‌ای بیش نیست. اگر به نجات ایران پایبند هستیم می‌باید بدون توجه به تلاش آنها در بکار بردن واژه سرنگونی جسور بوده و بر تکرار آن اصرارکنیم.
باید این حقیقت را پذیرفت که کشور ما، نه در قلب اروپا بلکه در منطقه‌ای‌ بحرانی به نام خاورمیانه واقع شده است. همسایه‌های ایران نه کشور‌هایی‌ مانند فرانسه و سوئیس، بلکه کشور‌هایی‌ همچون افغانستان و عراق هستند.
با توجه به تغییرات همواره سریع در کشور‌های خاورمیانه که گاه هرگز قابل پیش‌بینی نیستند و دلایلی که در زیر به‌آنها اشاره می‌شود، ما نمی‌توانیم همچون کشور‌های اورپایی به طرح مباحثی نظری بپردازیم که برای پرداختن به آنها، ده‌ها سال زمان نیاز است.

ایران در آستانه‌ی دو تهدید ویرانگر قرار گرفته است که شاید در کمتر از یک‌سال به وقوع بپیوندند:

۱-امکان دستیابی جمهوری اسلامی به سلاح هسته‌ای‌، که در این صورت مدل کره شمالی عینا در ایران نیز پیاده خواهد شد و باید یکبار برای همیشه و یاحداقل برای مدت زمانی‌ بسیار طولانی‌، تداوم استیلای نظام حاکم کنونی بر ایران را حتمی بدانیم.
حاکمیتی با مشخصات جمهوری اسلامی در صورت دستیابی‌ به سلاح هسته‌ای‌، قبل از آنکه صلح جهانی‌ را به خطر اندازد، تمامی‌ حرکت‌های آزادی‌خوهانه در ایران را با قاطعیت و در نطفه خفه خواهد نمود چرا که به پشتوانه آنچه که خواهد داشت، جهان آزاد هرگز نخواهد توانست به یاری مردم ایران بشتابد، نظیر آنچه که در کره شمالی‌ اتفاق می‌افتد، و با وجود استبداد عریان و فقر و گرسنگی در آن کشور، هیچ کشوری در حمایت از مردم کره شمالی‌ و اقدام عملی‌ برای برچیدن استبداد در آن کشور و نجات مردم کره شمالی حاضر به ریسک نبوده و هر اقدام عملی‌ در این راستا، تهدید جدی کره شمالی‌ را در پی‌ دارد و خواهد داشت.
مردم گرسنه و استبداد زده نه تنها کره شمالی‌ بلکه هیچ کشوری هرگز نمی‌توانند بدون حمایت «نه شعاری» بلکه عملی‌ جهان آزاد، در مصاف با استبداد پیروز باشند و ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست.
خطر ریسک حمایت جهانی‌ از مردم ایران روز به روز در حال افزایش است مضاف بر اینکه ایران در منطقه‌ای‌ واقع شده که از نظر استراتژیک، از میزان ریسک پذیری جهان در آن نقطه به شدت کم می‌کند.
دنیا در مصاف با جمهوری اسلامی در چنین منطقه‌ی حساسی، با حاکمیتی عاصی و مسلح به سلاح هسته‌ای‌ هرگز ریسک نخواهد کرد. جهان آزاد ممکن است یک روز، در مورد کره شمالی‌ این ریسک را بپذیرد اما در مورد کشوری مسلط بر خاورمیانه و گلوگاه انرژی جهان هرگز چنین ریسکی را مرتکب نخواهد شد.

۲-سرنوشت ویرانگر دوم «در انتظار ایران» آن است که دنیا در اقدامی متحد علیه ایران تصمیم بگیرد، قبل از دستیابی‌ ایران به سلاح هسته‌ای‌، وارد جنگ با ایران شوند که نتیجه آن از قبل روشن است.
در صورت چنین اتفاقی، جهان به خواست خویش خواهد رسید و ایرانیان از خواست خود دور خواهند شد. کشوری ویران و جنگ‌زده و عملا در اشغال سیاسی و نظامی بیگانگان، تنها میراثی خواهد بود که از ایران به ما خواهد رسید.
یک سال و شاید کمتر از یکسال دیگر، وقوع یکی‌ از دو صورت فاجعه برای ایران، حتمی به نظر می‌آید، لذابرای نجات ایران فرصت زیادی نداریم و باید در این فرصت کم با تشخیص موقعیت خویش، آماده هرگونه فداکاری برای نجات ایران باشیم.
باید، در درک این موضوع قادر باشیم که فداکاری فقط بذل جان و مال نیست، بزرگ‌ترین فداکاری ایرانیان در این مرحله کنار گذاشتن رقابت‌های حزبی است، رقابت‌های حزبی و سیاسی‌ و بحث‌های نظری و جدلی بین گروه‌ها و افراد سیاسی‌ در این مرحله باید به کناری گذاشته شوند و موکول به بعد از سرنگونی جمهوری اسلامی گردند.
زمان طرح مباحث و جدال‌های نظری گذشته است و ما متاسفانه فرصت‌ آن را در گذشته از دست داده‌ایم، همانند شاگردی که مرور کتاب قطوری را تنها موکول به شب امتحان کرده باشد.
از نظر زمانی‌ و مکانی در تنگنا قرار داریم و برای طرح مباحث‌ نظری نه زمان کافی‌ داریم و نه در مکانی مناسب قرار گرفته‌ایم. شاید اگر زمانی‌ ده ساله برای نجات ایران برای‌مان متصور بود آنگاه می‌توانستیم، بر دشواری‌ها و تنگنای مکانی خویش چیره شویم، اما باید بپذیریم که فرصت زیادی برای‌مان نمانده، شاید کمتر از یک سال تا ویرانی همه‌ی آن آرمان‌ها و آرزوهایی که به خاطرش طرح و برنامه می‌ریزیم و به‌خاطرش بحث می‌کنیم، فاصله داریم.
در این شرایط باید به جای پرداختن به نظریه‌پردازی‌های زمان‌بر حزبی و گروهی، به‌صورتی عملی و بدون قید و شرط، تحت نام «نیروهای سرنگونی طلب» گرد هم آییم و قبل از اتمام فرصت، موفق به سرنگونی جمهوری اسلامی شویم.
همه ما می‌دانیم، اقدام در چنین فاصله اندک زمانی‌ دشوار می‌باشد اما غیر ممکن نیست. پیروزی و افتخار، درصورتی نصیب یک ملت می‌شود، که بتوانند از کمترین فرصت بیشترین بهره را برده و با وجود شرایط سخت و دشوار، از ناممکن، ممکن بسازند.
برای جلوگیری از فاجعه پیش‌رو، پیش از هر بحث نظری، نیازمند اقدامی عملی‌ هستیم. بحث‌ها و جدال‌های نظری در قالب حزب و دسته و گروه بیهوده خواهد بود اگر ما فرصت عملی‌ کردن آنها را نیابیم.
پیگیری و اصرار بر مطالبات حزبی و گروهی و بحث‌های متعاقب آن درست مانند آن می‌ماند که به جای اعزام فردی مجروح در شرف مرگ به بیمارستان، بگردیم دنبال دلیل حادثه! ابتدا باید این بیمار در حال موت را نجات داد آنگاه به فکر طرح نظریاتی در مورد نحوه حادثه بود. تنها نتیجه آنکه در این شرایط بخواهیم نظر خودمان را به کرسی بنشانیم مبنی بر اینکه دلیل این حادثه فلان بوده و باید فلان کرد که چنین حادثه‌ای‌ دوباره تکرار نشود، مرگ بیمار خواهد بود.
گروه‌ها و افرادی در تلاشی مشکوک برآنند تا واژه سرنگونی را در لیست واژگان ممنوعه وارد نمایند، آنها مایل هستند به جای پرداختن به متن، به حاشیه پرداخته و به نظریه‌پردازی‌های بیهوده‌ای‌ دامن بزنند که جز خریدن زمان برای جمهوری اسلامی نیست. «متن» سرنگونی جمهوری اسلامی و الباقی داستان‌سرایی و افسانه‌ای بیش نیست. اگر به نجات ایران پایبند هستیم می‌باید بدون توجه به تلاش آنها در بکار بردن واژه سرنگونی جسور بوده و بر تکرار آن اصرارکنیم.
اینک زمان اقدام عملی برای سرنگونی جمهوری اسلامی است وجهت عملی‌ شدن آن نیازمند جبهه‌‌ی واحد سرنگونی هستیم، بحث‌های نظری بماند برای «شاید وقتی‌ دیگر».